من تماشا می‌کردم که طوفان پرباران دیگری برای چهارمین هفته متوالی از سرزمین خشکسالی‌زده‌مان عبور کرد. اکنون هوا آنقدر خشک است که برگ‌های برخی از درختان صنوبر شروع به زرد شدن کرده‌اند - در ماه ژوئیه. بوی باران، دیدن بارش آن در دوردست، در حالی که علف‌های ترد زیر پاهایم به پودر تبدیل می‌شوند، احساس درماندگی می‌کنم.^[1]از قضا، این یکی از سردترین تابستان‌هایی بوده که به یاد داریم! خب، امروز دوباره به خودم یادآوری کردم: این از کنترل من خارج است. ادامه مطلب →