L' بادهای تغییر می وزند!

هنوز آویزان در ذهن من تصویری از یک قطره بخار کوچک است که در آسمان خدا معلق است. هر لحظه می توانستم زمین بخورم ، به لطف و علاقه او نبود که مرا در آنجا نگه دارد. این غرور و اراده شخصی است که باعث می شود "سنگین" بمانم تا در این ابر بمانم. به همین ترتیب ، "مانند کودک بودن" است که به من سبک قلب می دهد تا آزادانه به نفع خدا شناور شوم.

Let anyone who thinks he is standing upright watch out lest he fall! –1 قرنتیان 10:12

L' بدن مسیح مانند ابر است. بدن عشق "مبهم".

هر از گاهی یک وسوسه ، یا یک رنج ، یا برخی از کشیدن گوشت به وجود می آید. شروع به کشیدن ما می کند و ما را به سمت زمینی شدن سوق می دهد. اگر اجازه دهیم خود اراده مانند یک قطره آب جمع شود ، سرانجام ، گرانش گوشت ، جهان و شیطان شروع به کشیدن ما می کنند تا اینکه در آخر از گریس سقوط کنیم. سقوط به سمت دنیوی بودن.

توبه زمانی است که اراده خود بخار شود، خود را یک بار دیگر به اراده الهی رساند. هر چقدر هم بیفتیم ، خدا هرگز مانع بازگشت ما به ابر عشق نخواهد شد.

اما اگر مقاومت کنیم ، سقوط آزاد ادامه خواهد یافت تا اینکه سرانجام در سنگهای اندوه شکسته شویم (گناه فانی). حتی این مانع بازگشت ما به ابر نیست ، با قلبی صادق و فروتن. اما چقدر دشوارتر است وقتی کسی خود را در میان خاک ، آوار و سموم جهان درآمیخته ، اجازه داده است که روح در میان شکاف ها و شکاف های شورش ، با خطر وحشتناک سقوط در فاضلاب تاریکی ، .

RAPID. این کلمه ای است که آنچه خدا امروز در قلب بسیاری انجام می دهد به بهترین وجه توصیف می شود: تغییر سریع.

نمی توانم استرس کافی داشته باشم: خزانه های بهشت ​​هستند کاملا باز! بپرسید ، دریافت خواهید کرد. اگر ما می خواهیم مقدس تر باشیم ، شفا پیدا کنیم ، تغییر شکل دهیم ، فقط باید با روحیه فروتنی و اعتماد درخواست کنیم ، و آماده دریافت باشید.

زمان خیلی کوتاه است. عیسی تا آنجا که می تواند در حال ریختن برای هرکسی است که با دست و قلب باز می آید

LET ما خود را در اقیانوس رحمت خدا ، این مهمانی فرو می بریم رحمت الهی. چقدر خوشحال است که چنین هدیه ای به جهانیان اعطا شده است!

خانواده من نه امروز عصر برای دوچرخه سواری رفت یک مسیر واقعی از دوچرخه ، چرخ های آموزشی ، صندلی های کودک نوپا و تریلر کودک.

اما آنچه شاید بیشتر سرگرم کننده بود کسانی بود که از کنار پیاده روها عبور کردیم. مردم در جای خود مرده متوقف شدند و مثل اینکه ما اولین گله غازهایی هستیم که در بهار برمی گشتیم به ما خیره می شدند. سپس شنیدم ، "ببین! یک خانواده!"

مطمئن نبودم بخندم ، یا گریه کنم.

یخ های قطبی

من دارم قبل از رومیان 8 ذکر شد ، که طبیعت را "ناله" توصیف می کند ، در انتظار مکاشفه پسران و دختران خدا. گویی طبیعت با آنچه در این کشور اتفاق می افتد موازی می کند روحانی قلمرو

چند روز پیش هنگام نماز ذوب شدن یخ های قطبی به ذهن خطور کرد. دانشمندان می گویند که این فروپاشی سریع تأثیر بهمن بر سایر سیستم های زیست محیطی خواهد داشت. به نظر من این موازی چیزهایی است که در حال حرکت هستند و هنوز در حوزه اقتصادی و اجتماعی قرار ندارند. که به محض شروع ، همه چیز به سرعت اتفاق خواهد افتاد.

سخنان گاندولف از ارباب حلقه ها به ذهنم برگرد:

"این نفس عمیق قبل از غوطه وری است."

عیسی به رحمت خود می پرسد ، "آیا شما آماده هستید؟"

این یکشنبه ، جشن رحمت الهی ، یک است قابل توجه روز با نسبت های تاریخی و کیهانی که به اعتقاد من تعداد کمی از مردم در کلیسا متوجه شده اند. پاپ ژان پل دوم جشن رحمت الهی را "آخرین امید نجات برای جهان" خواند.

کسی که گوش دارد باید بشنود.

(به کسی که خود را به اعتراف و دریافت شادباشی در آن روز واگذار کند ، عیسی قول می دهد که تمام گناهان و مجازات زمانی از بین می رود. اما من معتقدم که خداوند به روح "باز" ​​بسیار بیشتر خواهد داد.)

LIKE به نظر می رسد پروردگار نگاهی گذرا به ساختارهای مختلف جهان دارد: اقتصاد ، قدرت های سیاسی ، زنجیره غذایی ، نظم اخلاقی و عناصر درون کلیسا. و کلمه همیشه یکسان است:

من احساس کردم امروز یک کلمه قوی برای کلیسا در دعا در مورد تلویزیون:

خوشبختانه انسانی شاد است که از مشاور شریر پیروی نمی کند. نه در راه گناهکاران معطل می ماند ، و نه در جمع بدخواهان می نشیند ، اما لذت آنها قانون خداوند است و شب و روز در قانون خود تأمل می کند. (مزمور 1)

بدن مسیح - ایمانداران تعمید یافته ، که به قیمت خون او خریداری شده اند - در حال هدر دادن زندگی معنوی خود در مقابل تلویزیون هستند: پیروی از "مشاوره شریران" از طریق نمایش های خودیاری و گوروهای خود انتصاب شده. طولانی بودن "در راه گناهکاران" در اتاق های کار و نشستن "در جمع" گفتگوهای آخر شب که خلوص و خوبی را مسخره و تحقیر می کند ، اگر نه خود دین.

من می شنوم که عیسی یک بار دیگر کلمات آخرالزمان را فریاد می زند: "از او بیرون بیا! از بابل بیرون بیا!"زمان ساختن بدن مسیح است انتخاب. کافی نیست که بگوییم من به عیسی ایمان دارم ... و سپس ذهن و حواسمان را مانند بت پرستان در برنامه های خراب ، اگر نه ضد انجیل ، نادیده بگیریم. خدا خیلی بیشتر دارد که به ما بدهد از طریق نماز: به کسی که شب و روزش در کلمه خود فکر می کند

کمر فهم خود را ببندید ؛ هوشیار زندگی کن تمام امید خود را به هدیه ای بگذارید که هنگام ظهور عیسی مسیح به شما تعلق می گیرد. به عنوان پسران و دختران مطیع ، تسلیم خواسته هایی نشوید که روزگاری شما را در نادانی خود شکل داده اند. بلکه از هر جنبه ای از رفتار خود مقدس شوید ، پس از شبیه قدسی که شما را صدا کرده است (1 پیتر)

پروردگار عیسی ، ثروتمندی ما باعث می شود که ما از انسان کمتری برخوردار شویم ، سرگرمی های ما به یک ماده مخدر ، منبع بیگانگی تبدیل شده است ، و پیام بی وقفه و خسته کننده جامعه ما دعوت به مرگ از خودخواهی است. —POPE BENEDICT XVI ، ایستگاه چهارم صلیب ، جمعه خوب 2006

جمعه خوب. آن روزی که ما ، میوه صلیب ، به دنبال تسلیت کنسولگر هستیم. برای آرامش بخشیدن به راحتی عاشق عاشق بودن

ای عیسی عزیز ، آنچه که من به تو پیشنهاد می کنم سرکه ضعف روی اسفنج فروتنی است. که تلاشهای مرا برای دلجویی از شما دریافت خواهید کرد ... و قدردانی من از هدیه ای بزرگ مانند زندگی شما.

L' کلمه مانند اولین قطره بهار از یخچال به قلبم افتاد: "لحظه" ارباب مگس ها "فرا می رسد."

اگر فیلم را مشاهده کرده اید ارباب مگس ها، سپس ادامه مطلب را بخوانید. اگر این کار را نکرده اید ، باید قبل از ادامه آن را اجاره کنید یا کتاب را بخوانید (هشدار: زبان فیلم خام است ، اما واقعی است). صادقانه اعتقاد دارم این تصویری از آنچه در جهان اتفاق می افتد و آنچه در آینده است است و اینکه مسیح به یک دلیل این تصویر را به حافظه می آورد. وقتی اخیراً این فیلم را تماشا کردم ، با در نظر داشتن "کلمه ای" که به نظر می رسید از خداوند می شنیدم ، ذهنم را به باد داد.ادامه مطلب →

چه هک

تصمیم گرفتم با اتوبوس تور خود را به پایین میدان تایمز ، شهر نیویورک برانم.

دیر وقت بود. چهره های ما پس از انبوهی از چراغ های روشن ، بیلبوردها و صفحه نمایش فیلم ها به سمت بالا خیره شده بودند. نیویورکی ها به بالا به ما خیره شدند: شش کودک ، صورتهایی که به پنجره ها گچ خورده اند. آنها به همان اندازه که ما خیره شده بودیم سرگرم بودند

خیره کننده. در حین ستایش مسیحی بعد از مراسم دسته جمعی صبح امروز ، من در مورد این چراغ های روشنایی که مثل روز روشن برادوی روشن می کردم ، فکر کردم. و کلمات به من رسیدند ، "این یک است غلط سبک." در واقع ، پشت هر لامپ نوید برخی از "چیزها" وجود داشت: لذت بصری ، پول ، ارضای جنسی ، سوغاتی ، مشروبات الکلی ... اما هیچ کجا نوید خوشبختی پایدار را دیدم - صلح و شادی درونی که فقط از نور جهان می تواند ناشی شود.

این همه جذاب بود ... اما شاید به همان شیوه که یک پروانه به یک zapper اشکال کشیده می شود.

با فوریت من این را امشب می نویسم ... ما باید قلب خود را با خدا درست کنیم. ما باید کاملاً به گناهان خود نگاه کنیم ، و از آن توبه کنیم - پشت سرش بگذار، در پای صلیب.

اعتراف ... ما باید مرتباً برویم. سنت پیو هر 8 روز می گفت. پاپ ژان پل دوم هر هفته می گفت. هفته ای یک بار to به پدر بیایید ، قلب خود را بیرون بریزید ، و اجازه دهید او کلمات بخشش و شفابخشی را بیان کند. چرا از یک هدیه عالی می ترسید؟

من می توانم اعتراضات را بشنوم. اما مهمتر از کار است. مهمتر از فوتبال بچه ها. مهمتر از تماشای تلویزیون. روح ما از این چیزها مهمتر است.

ما باید قلب خود را برای دریافت یک نور عالی آماده کنیم با پاک کردن هر چیزی در قلب ما که سایه ایجاد می کند.

در پاسخ به کسی که نوشت ، شک دارد که خدا می تواند از طریق خشونت طبیعت صحبت کند:

آفرینش متعلق به خداست و به همین ترتیب ، او حق دارد حضور خود را در هر زمان و چگونگی رضایت خود ابراز کند. ما از مکاشفه عیسی مسیح و کتاب مقدس می دانیم که خدا فقط دوست داشتن نیست ، خدا عشق است. بنابراین ، او مهربان ، صبور و بخشنده است. اما او همچنین عادل است ، و از آنجا که پدر ما است ، کتاب مقدس می آموزد که او همچنین ما را تربیت می کند.

خداوند نیز بشریت را مجبور به دوست داشتن او نمی کند ... اما دستمزد گناه مرگ است. به عبارت دیگر ، بشریت آنچه می کارد درو می کند. اگر تخریب بکاریم ، این همان چیزی است که درو می کنیم ، هم به طور طبیعی و هم به لحاظ معنوی. ادامه مطلب →

عشق هیچ فرقه ای ندارد.

در حین نماز امروز ، یک کلمه به من آمد

دیگر ساعت یازدهم نیست. نیمه شب است

بعداً در حوالی ظهر ، گروهی از زنان بر سر پدر دعا کردند. کایل دیو و من. همانطور که این کار را کردند ، زنگ کلیسا 12 بار به صدا درآمد.

صبح توده ای ، خداوند شروع به صحبت کردن با من در مورد "جدا شدن" کرد ...

دلبستگی به چیزها ، افراد یا عقاید مانع از این می شود که بتوانیم مانند عقاب با روح القدس اوج بگیریم. روح ما را آلوده می کند و مانع از انعکاس کامل پسر می شود. این قلب ما را به جای پر کردن از خدا ، با چیزهای دیگری پر می کند.

و بنابراین خداوند آرزو دارد که ما از همه خواسته های بی حد و حصر جدا شویم ، نه اینکه ما را از لذت دور کنیم ، بلکه ما را درگیر کنیم لذت بهشت.

من همچنین با وضوح بیشتری درک کردم که چگونه صلیب تنها راه برای مسیحیان است. در آغاز سفر صادقانه مسیحیان - به اصطلاح "ماه عسل" ، تسلیت های بسیاری وجود دارد. اما اگر کسی بخواهد به زندگی عمیق تر به سمت اتحاد با خدا پیش رود ، این نیاز به انکار خود دارد - آغوش درد و رنج و انکار خود (همه ما رنج می بریم ، اما چه تفاوتی دارد اگر اجازه دهیم خود اراده خود را به خطر اندازد) )

آیا مسیح قبلاً این حرف را نزده است؟

Unless a grain of what falls to the ground and dies, it remains just a grain of wheat; but if it dies, it produces much fruit. یوحنا 12: 24

تا زمانی که مسیحی از صلیب های زندگی استقبال نکند ، او یک نوزاد باقی می ماند. اما اگر برای خودش بمیرد ، میوه زیادی خواهد داد. او به قد و قامت کامل مسیح رشد خواهد کرد.

از شب اول مأموریت کلیسای سنت گابریل ، LA:

به نظر می رسید پاپ ژان پل دوم به عنوان خوش بین ابدی صحبت می کند - لیوان همیشه نیمه پر بود. پاپ بندیکت ، حداقل به عنوان یک کاردینال ، تمایل داشت نیمه لیوان را خالی ببیند. هیچ کدام اشتباه نبودند ، زیرا ریشه هر دو دیدگاه در واقعیت بود. با یکدیگر، لیوان پر است.

امروز بهترین خط در اتوبوس تور (نوشتن از سنت گابریل ، لوئیزیانا):

مامان ، من لثه ام را از دست دادم!

گرگ کجاست؟

در دهان لوی!

عیسی مسیح همچنان مرا به نزدیک کلیساهای خالی می فرستد ... اما حداقل یک گوسفند گمشده در آن حضور دارد. از این اطمینان دارم.

Which of you men, if you had one hundred sheep, and lost one of them, wouldn't leave the ninety-nine in the wilderness, and go after the one that was lost, until he found it? لوقا 15: 4

AT بارها خدا خیلی دور به نظر می رسد ...

اما او نیست. عیسی قول داد که تا پایان عصر با ما بماند. بلکه فکر می کنم مواقعی وجود دارد که او در روشنایی تغییر شکل داده خود آنقدر نزدیک می شود که روح فرد تا زمانی که چشمانش را نمی بندد چشمانش را می کشد. بنابراین ، ما فکر می کنیم در تاریکی هستیم ، اما نیستیم. روح توسط خود عشق کور شده است.

موارد دیگری نیز وجود دارد که احساس رها شدن به دلیل آزمایش های نامطلوب به وجود می آید. این نیز نوعی عشق مسیح است ، زیرا وی با اجازه دادن به این صلیب خاص ، مقبره ای را نیز آماده می کند که از آن برافراشته شود.

و چه چیزی قرار است بمیرد؟ خود اراده.

ایمان ایمان ندارد زیرا ما اثبات داریم ایمان زمانی اعتماد می کند که مدرک ما تمام شود. کنسرت رجینا ، 13 مارس 2006

تسلیت ها ، احساسات گرم ، تجربیات معنوی ، چشم اندازها و ... همه مانند سوخت برای پایین آوردن فرد در باند هستند. اما آن چیز نامرئی نامیده می شود ایمان تنها نیرویی است که می تواند انسان را به سمت بهشت ​​بلند کند.

من فقط وارد اتاق نماز من شد و پسر سومم رایان که تازه دو ساله شد ، روی انگشتان پا ایستاده بود و سعی می کرد پای صلیب را ببوسد. او فقط دو ساله شد بنابراین او را بلند کردم و برای بوسه در آنجا نگه داشتم. مکث کرد ، و سپس سر خود را برگرداند و زخم کنار مسیح را بوسید.

من شروع به لرزیدن کردم و غرق احساسات شدم. من فهمیدم که روح القدس در درون پسر من ، که حتی نمی تواند یک جمله را تشکیل دهد ، در حال حرکت است تا مسیح را ، که به دنبال جهانی سقوط کرده است که قصد ورود به مصیبت خود را دارد ، تسلی دهد.

عیسی رحمت کن ما شما رو دوست داریم.

بعد از مراسم مقدس الهی (مراسم اوکراینی) در هنگام روزه بزرگ ، همه ما در کنار راهرو وارد راهرو می شویم ، در حالی که کشیش دعایی را می خواند: "رنج عیسی مسیح ، پسر خدای زنده ، ما را بیامرز." سپس همه زانو زده و صورت خود را به زمین خم می کنند. این سه بار خوانده می شود - عملی زیبا از تواضع و احترام.

امروز صبح ، وقتی کشیش شروع به خواندن دعا کرد ، در قلبم شنیدم که بلافاصله احساس کردم فرشته نگهبان من صحبت می کند: "من آنجا بودم. دیدم که او رنج می برد. "

صورتم را خم کردم ، و گریه کردم.

احساس کشیدن گوشتم بعد از ارتباط ، من تصویری از بودن در لبه یک جنگل بسیار انبوه و باستانی داشتم ...

من که به سختی توانستم از میان درخت تاریک حرکت کنم ، در شاخه ها و انگورها گرفتار شدم. با این وجود ، پرتوی گاه به گاه سون لایت از شاخ و برگ شاخ و برگ می زد و لحظه ای صورتم را در گرمای آن غسل می داد. بلافاصله ، روح من تقویت شد ، و تمایل به آزادی طاقت فرسا بود

چقدر دلم می خواهد به دشت های باز ، وحشی ناهموار که قلب در آن آزاد است و آسمانها بی حد و مرز هستند ، برسم!

... سپس من زمزمه ای را شنیدم که ظاهراً روی شاخه ای از نور حمل شده است:

غالبا ما با احساس ترس و وحشت از ترس فدا کردن از مرگ برای خود وارد روزه بزرگ می شویم.

من تصور می کنم این احساس دانه هنگام دفن شدن زیر شیار ، یا کاترپیلار به دلیل ماسوره شدن توسط پیله یا ماهی قزل آلا که در زیر یخ زمستان قرار دارد ، است.

اما چقدر غم انگیز است اگر بذرها بالای شیار قرار بگیرند و باد آنها را از بین ببرد! یا کاترپیلار برای جلوگیری از پیله و هرگز با بال بلند نمی شود! یا ماهی ها برای فرار از آب های یخ زده و خفه شدن در برف!

ای روح ، پیش از خود این صلیب را در آغوش بگیر. قیامت فراتر از قبر وجود دارد!

همه روز ، احساس کردم پروردگار مرا به نماز دعوت می کند. اما به هر دلیلی اوقات نماز عادی من تا بعد از نیمه شب زیاد بود. «آیا باید نماز بخوانم یا بخوابم؟ ... صبح زود خواهد بود. " تصمیم گرفتم نماز بخوانم.

روح من از چنین شادی ، چنین آرامشی غرق شده بود. آنچه دلم از دست می داد اگر جای خود را به بالش می دادم!

عیسی در انتظار ماست ، آرزو دارد که ما را با عشق و نعمت وصف ناپذیری پر کند. همانطور که وقت شام را می گذرانیم ، باید وقت نماز را نیز اختصاص دهیم.

Whoever remains in me and I in him will bear much fruit, because without me you can do nothing. یوحنا 15: 5

عیسی مسیح گفت: "حقیقت شما را آزاد خواهد کرد."

La اول حقیقتی که ما را آزاد می کند ، شناختن نه تنها گناهان ما است ، بلکه ما نیز است درماندگی. اعتراف به فقر ، پوچی و تهی بودن فرد ، ایجاد مکانی در قلب است که پس از آن می تواند پر از ثروت و پرستی خداوند شود.

در واقع پذیرفتن یک برده آزاد کردن است. شفا دادن اعتراف می کنم که یکی زخمی شده است.

ما باید به ضرورت پذیرش نقاط ضعف و قدرت خدا و نشان دادن آنها به جهانیان پی ببریم. - کاترین دوهرتی ، نامه کارکنان