ან YouTube
Sპავლე გვეუბნება, რომ იმედი იმ ხასიათის ნაყოფია, რომელიც ტანჯვის ღუმელით გამოიცადა (იხ. იმედი უიმედობაში):
...ტანჯვა მოთმინებას შობს, მოთმინება კი - დადასტურებულ ხასიათს, და დადასტურებულ ხასიათს კი - იმედს... (რომაელები 5: 3-4)
ამიტომ, მან თქვა: „კმაყოფილი ვარ „სისუსტეებით, შეურაცხყოფებით, გაჭირვებით, დევნითა და შევიწროებით ქრისტეს გულისთვის, რადგან როცა სუსტი ვარ, მაშინ ვარ ძლიერი“ (2 კორინთელთა 12:9-10). სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, საკმარისი არ არის უბრალოდ „გაუძლოთ“ ჩვენს განსაცდელებს, რადგან ადამიანს შეუძლია მათ ატანა, ასე ვთქვათ, მწარე დანებების, რისხვისა და წყენის მდგომარეობაშიც, რითაც არა იმედს, არამედ სასოწარკვეთას და სხვა ცუდ ნაყოფს გამოიღებს.კითხვის გაგრძელება
