ព្រះយេស៊ូវជាគោលដៅ

ពាក្យឥឡូវនេះនៅលើអាន
សម្រាប់ថ្ងៃពុធទី ៤ ខែកុម្ភៈឆ្នាំ ២០១៥

អត្ថបទលីហ្កឺដ នៅ​ទីនេះ

ការចែកចាយ, ការធ្វើបន្ទាល់ការតមអាហារការលះបង់ ... ទាំងនេះគឺជាពាក្យដែលមានទំនោរធ្វើឱ្យយើងក្រិនដោយសារយើងភ្ជាប់ជាមួយការឈឺចាប់។ ទោះយ៉ាងណាលោកយេស៊ូមិនបានធ្វើដូច្នោះទេ។ ដូចប៉ូលប៉ូលបានសរសេរថា៖

ដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់អំណរដែលនៅចំពោះមុខគាត់នោះព្រះយេស៊ូវបានស៊ូទ្រាំនឹងឈើឆ្កាង ... (ហេព្រើរ ១២: ២)

ភាពខុសគ្នារវាងព្រះសង្ឃគ្រីស្ទបរិស័ទនិងព្រះសង្ឃពុទ្ធសាសនាគឺច្បាស់ណាស់នេះ៖ ទីបញ្ចប់សម្រាប់គ្រីស្ទបរិស័ទមិនមែនជាការធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់អារម្មណ៍របស់គាត់ទេឬសូម្បីតែសន្តិភាពនិងភាពស្ងប់ស្ងាត់។ ផ្ទុយទៅវិញវាគឺជាព្រះ។ អ្វីដែលតិចជាងនេះគឺការខ្វះការបំពេញដូចគ្នានឹងការចោលដុំថ្មនៅលើមេឃមិនយូរប៉ុន្មានគ្រាន់តែចុចលើព្រះចន្ទ។ ការបំពេញសំរាប់គ្រីស្ទបរិស័ទគឺអនុញ្ញាតអោយព្រះជាម្ចាស់កាន់កាប់គាត់ដើម្បីអោយគាត់អាចកាន់កាប់ព្រះបាន។ វាគឺជាការរួបរួមគ្នានៃដួងចិត្តដែលផ្លាស់ប្តូរនិងស្តារព្រលឹងទៅជារូបភាពនិងរូបរាងនៃព្រះត្រីឯក។ ប៉ុន្តែសូម្បីតែការរួបរួមដ៏ជ្រាលជ្រៅបំផុតជាមួយព្រះក៏អាចត្រូវបានអមដោយភាពងងឹតដ៏ក្រាស់ភាពស្ងួតខាងវិញ្ញាណនិងអារម្មណ៍នៃការបោះបង់ចោល - ដូចជាព្រះយេស៊ូវទោះបីជាការអនុលោមទាំងស្រុងទៅនឹងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះវរបិតាបានឆ្លងកាត់ការបោះបង់ចោលនៅលើឈើឆ្កាង។

ដូច្នេះលោកប៉ូលប៉ូលសរសេរនៅថ្ងៃនេះ:

កូនអើយកុំមើលងាយការប្រៀនប្រដៅរបស់ព្រះអម្ចាស់កុំអោយធ្លាក់ទឹកចិត្ដពេលទទួលទោស អ្នកណាដែលព្រះអម្ចាស់ស្រឡាញ់អ្នកនោះដាក់វិន័យ។ គាត់វាយធ្វើបាបកូនប្រុសទាំងអស់ដែលគាត់ទទួលស្គាល់ ... នៅគ្រានោះការប្រៀនប្រដៅហាក់ដូចជាមិនមែនជាហេតុនាំអោយមានអំណរទេតែសំរាប់ការឈឺចាប់ប៉ុន្តែក្រោយមកវានាំមកនូវផ្លែផ្កានៃសេចក្តីសុចរិតដោយសេចក្តីសុខសាន្តដល់អ្នកដែលបានបណ្តុះបណ្តាលវា។ (អំណានដំបូង)

ក្នុងនាមជាអ្នកជឿយើងត្រូវមានទស្សនៈផ្សេងពីទុក្ខវេទនាបើមិនដូច្នេះទេវានឹងបំបាក់ស្មារតីយើង។ តើយើងស្រែកថា“ ហេតុអ្វី !!?” ។ ទៅព្រះនៅពេលដែលអ្វីគ្រប់យ៉ាងខុសជាជាង, "ដោយរបៀបណា?" តើព្រះអង្គសព្វព្រះហឫទ័យអោយខ្ញុំរស់នៅក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ននេះយ៉ាងដូចម្តេច? គ្មានអ្វីដែលមករកយើងទេមិនត្រូវឆ្លងកាត់ព្រះហស្តនៃព្រះវរបិតាសួគ៌ជាទីស្រឡាញ់របស់យើងដូចរាល់ដងដូចជាបន្លារាល់ការដាក់បណ្តាសារាល់ដែកគោលមិនបានប៉ះសាច់ឈាមនិងដួងចិត្តរបស់ព្រះគ្រីស្ទដោយមិនមានការអនុញ្ញាតពីព្រះវរបិតា។ នៅក្នុងស្មារតីនៃការទុកចិត្តនេះការរងទុក្ខទាំងអស់របស់ព្រះគ្រីស្ទបន្ទាប់មកបានក្លាយជាការបញ្ជាឆ្ពោះទៅរកសេចក្តីអំណរដែលដាក់នៅចំពោះទ្រង់។ ហើយតើអំណរនោះជាអ្វីទៅ? ដើម្បីបើកទ្វារស្ថានសួគ៌។ សម្ពោធយុគសម័យនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ មិនត្រឹមតែស្វាគមន៍បងប្អូនប្រុសស្រីប៉ុណ្ណោះទេប៉ុន្តែថែមទាំង ថតវាឡើងវិញតាមរូបអង្គទ្រង់។ អំណររបស់ព្រះយេស៊ូត្រូវបានបញ្ជា ឲ្យ ធ្វើតាម សេចក្តីអំណររបស់យើង។

បើអ្នករាល់គ្នាប្រតិបត្ដិតាមបទបញ្ជាទាំងប៉ុន្មានរបស់ខ្ញុំអ្នករាល់គ្នាពិតជាទុកសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ខ្ញុំអោយស្ថិតនៅជាប់នឹងខ្ញុំមែនដូចខ្ញុំប្រតិបត្ដិតាមបទបញ្ជាទាំងប៉ុន្មានរបស់ព្រះបិតាហើយទុកអោយសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះអង្គស្ថិតនៅជាប់នឹងខ្ញុំដែរ។ ខ្ញុំបាននិយាយសេចក្ដីនេះប្រាប់អ្នករាល់គ្នាដើម្បីអោយអំណររបស់ខ្ញុំស្ថិតនៅក្នុងអ្នករាល់គ្នាហើយដើម្បីអោយអ្នករាល់គ្នាមានអំណរពេញលក្ខណៈ។ (យ៉ូហាន ១៥: ១០-១១)

ដូច្នេះអ្នកឃើញហើយថាប្រសិនបើយើងធ្វើឱ្យព្រះយេស៊ូវក្លាយជាគោលដៅរបស់យើងប្រសិនបើយើងធ្វើឱ្យព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះណែនាំយើងដែលមានន័យថាត្រូវដាក់វិន័យបន្ទាបបន្ថោកនិងចៀសវាងពីតណ្ហាមិនធម្មតានៃសាច់ឈាមបន្ទាប់មកផ្លែឈើដែលមានសន្តិភាពនេះនឹងរីករាយ។ ប៉ុន្តែមិនមែនជាបញ្ហាទេដែលក្តៅនៅពេលបច្ចុប្បន្ននេះនៅពេលដែលអ្នកក្រឡេកមើលនំសូកូឡាទីបីរបស់អ្នកឬពាក្យដែលមិនល្អបានបង្កើតឡើងនៅលើបបូរមាត់របស់អ្នកឬព្រួញកណ្តុររបស់អ្នកកំពុងស្ថិតនៅពីលើតំណភ្ជាប់ដែលមិនគោរពព្រះ។ នៅពេលដែលយើងបាត់បង់ការមើលឃើញគោលដៅ? ពីចំងាយហ្គោលតាថាមើលទៅដូចជាភ្នំគួរឱ្យស្រឡាញ់និងមានទេសភាព។ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលយើងនៅលើឈើឆ្កាងតើយើងភ្លេចកាល់វ៉ារីយ៉ាងម៉េចទៅ! តស៊ូ, បងប្អូនប្រុសស្រីរបស់ខ្ញុំ។ កុំផ្លាស់ប្តូរអំណរនិងភាពសុខសាន្ដពីព្រះជាម្ចាស់ជាព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់

ដូច្នេះដោយព្រះគ្រិស្ដបានរងទុក្ខលំបាកក្នុងលោកីយ៍នេះអ្នកត្រូវដាក់ខ្លួនដូចគេដែរ។ ចំពោះអ្នកដែលរងទុក្ខខាងសាច់ឈាមបានប្រព្រឹត្ដអំពើបាបដោយមិនយកអ្វីៗដែលនៅសេសសល់ក្នុងជីវិតរបស់មនុស្សទៅនឹងនិស្ស័យលោកីយ៍ដើម្បីបំពេញតាមបំណងប្រាថ្នារបស់មនុស្ស។ នៃ​ព្រះ។ (១ ពេ ៤: ១-២)

ចុងក្រោយយល់ថាមិនមានការខ្មាស់អៀនក្នុងការទទួលស្គាល់ភាពទន់ខ្សោយរបស់អ្នកគ្មានការខ្មាស់អៀននៅក្នុងការពិត កំពុងរត់ ពីការល្បួង។ នៅក្នុងដំណឹងល្អសព្វថ្ងៃនេះប្រជាជន អ្នកដែល heard លោកយេស៊ូងឿងឆ្ងល់ជាខ្លាំង។ ពួកគេនិយាយថា“ តើបុរសនេះទទួលបានរបស់ទាំងនេះពីណា? តើគាត់បានទទួលប្រាជ្ញាអ្វី? »។ ចម្លើយគឺថាព្រះយេស៊ូវបានស្តាប់បង្គាប់។ វាលខ្សាច់នៃការល្បួង និង ការគោរពប្រតិបត្តិបង្កើតផលផ្លែនៃប្រាជ្ញា។ ដូចគ្នានេះដែរ“ ឪពុកវាលខ្សាច់” គឺជាបុរសដែលបានរត់គេចពីការល្បួងនៃពិភពលោកដោយភៀសខ្លួនទៅនៅតំបន់ដាច់ស្រយាលនៃប្រទេសអេហ្ស៊ីប។ ហើយនៅទីនោះផ្លែនៃប្រាជ្ញាបានរីកដុះដាលបង្កើតមូលដ្ឋានគ្រឹះសម្រាប់ការបង្កើតមនោគមវិជ្ជានិងផែនទីខាងក្នុងឆ្ពោះទៅរកការរួបរួមជាមួយព្រះ។ សម្រាប់,

ការគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ជាប្រភពនៃចំណេះដឹង។ មនុស្សល្ងីល្ងើមើលងាយប្រាជ្ញានិងវិន័យ។ (សុភាសិត ១: ៧)

…អនាគតនៃពិភពលោកនឹងស្ថិតក្នុងគ្រោះថ្នាក់ប្រសិនបើអ្នកដែលមានប្រាជ្ញាលេចចេញមក។ -POPE ST ។ ចូអេសប៉ូឡូ ២ក្រុមហ៊ុន Familiaris Consortio, ន។ ៩៧