អាហារពិតវត្តមានពិតប្រាកដ

 

IF យើងស្វែងរកព្រះយេស៊ូវដែលជាទីស្រឡាញ់យើងគួរតែស្វែងរកទ្រង់នៅកន្លែងណា។ ហើយតើទ្រង់នៅទីណា នៅលើអាសនៈនៃសាសនាចក្ររបស់ទ្រង់។ ហេតុអ្វីបានជាគាត់មិនត្រូវបានហ៊ុំព័ទ្ធដោយអ្នកជឿរាប់ពាន់នាក់ជារៀងរាល់ថ្ងៃនៅក្នុងម៉ាស់និយាយទូទាំងពិភពលោក? វាគឺដោយសារតែ សូម្បីតែយើង អ្នកកាន់សាសនាកាតូលិកលែងជឿថាព្រះកាយរបស់ទ្រង់ជាអាហារពិតនិងឈាមជាវត្តមានពិត?

វាជារឿងដ៏ចម្រូងចម្រាសបំផុតដែលគាត់ធ្លាប់បាននិយាយក្នុងកំឡុងពេលនៃកិច្ចបំរើបីឆ្នាំរបស់គាត់។ រឿងចម្រូងចម្រាសដែលសូម្បីតែសព្វថ្ងៃនេះមានគ្រីស្ទបរិស័ទរាប់លាននាក់នៅទូទាំងពិភពលោកដែលទោះបីជាពួកគេប្រកាសថាព្រះអង្គជាព្រះអម្ចាស់ក៏ដោយក៏មិនទទួលយកការបង្រៀនរបស់គាត់លើអរព្រះគុណដែរ។ ដូច្នេះខ្ញុំនឹងនិយាយពាក្យរបស់គាត់នៅទីនេះយ៉ាងច្បាស់ហើយបន្ទាប់មកធ្វើការសន្និដ្ឋានដោយបង្ហាញថាអ្វីដែលគាត់បានបង្រៀនគឺជាអ្វីដែលគ្រីស្ទបរិស័ទដំបូងបានជឿនិងមានវិជ្ជាជីវៈអ្វីដែលព្រះវិហារដំបូងបានប្រគល់ឱ្យនិងអ្វីដែលព្រះវិហារកាតូលិកបន្ត។ ដើម្បីបង្រៀន ២០០០ ឆ្នាំក្រោយ។ 

ខ្ញុំលើកទឹកចិត្តអ្នកមិនថាអ្នកជាអ្នកកាន់សាសនាកាតូលិកស្មោះត្រង់ប្រូតេស្ដង់ឬអ្នកណាក៏ដោយឱ្យធ្វើដំណើរតូចមួយនេះជាមួយខ្ញុំដើម្បីបង្កាត់ភ្លើងនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់អ្នកឬស្វែងរកព្រះយេស៊ូវជាលើកដំបូង។ កន្លែងដែលគាត់នៅ។ ដោយសារតែនៅចុងបញ្ចប់នៃរឿងនេះមិនមានការសន្និដ្ឋានផ្សេងទៀតដែលត្រូវមាននោះទេ ... គាត់គឺជាអាហារពិតវត្តមានពិតប្រាកដក្នុងចំណោមយើង។ 

 

លោកយេស៊ូ: អាហារពិត

នៅក្នុងដំណឹងល្អរបស់លោកយ៉ូហានមួយថ្ងៃបន្ទាប់ពីព្រះយេស៊ូវបានប្រទានអាហារដល់មនុស្សរាប់ពាន់នាក់តាមរយៈការគុណនឹងនំប៉័ងគុណជាច្រើនហើយបន្ទាប់មកបានដើរលើទឹកនោះទ្រង់ហៀបនឹងផ្តល់អាហារខ្លះដល់ពួកគេ។ 

កុំធ្វើការដើម្បីចំណីអាហារដែលបំផ្លាញតែអាហារដែលស៊ូទ្រាំសម្រាប់ជីវិតអស់កល្បជានិច្ចដែលកូនមនុស្សនឹង ឲ្យ អ្នក ... (យ៉ូហាន ៦:២៧)

ហើយបន្ទាប់មកគាត់បាននិយាយថា៖

…នំប៉័ងរបស់ព្រះគឺជាអ្វីដែលចុះពីស្ថានសួគ៌ហើយផ្ដល់ជីវិតដល់ពិភពលោក»។ ពួកគេទូលព្រះអង្គថា៖ «លោកម្ចាស់! សូមលោកប្រទានអាហារនេះអោយយើងខ្ញុំជាដរាប»។ ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលទៅពួកគេថា“ ខ្ញុំជានំប៉័ងនៃជីវិត…” (យ៉ូហាន ៦: ៣២-៣៤)

អ្វីដែលជាការប្រៀបធៀបដ៏គួរឱ្យស្រឡាញ់តើនេះជានិមិត្តរូបដ៏អស្ចារ្យយ៉ាងណាទៅ! យ៉ាងហោចណាស់វាគឺរហូតដល់ព្រះយេស៊ូវរន្ធត់អារម្មណ៍របស់ពួកគេជាមួយនឹងចំណុចដូចខាងក្រោម ពាក្យ។ 

នំប៉័ងដែលខ្ញុំនឹង ឲ្យ នោះគឺជាសាច់របស់ខ្ញុំសម្រាប់ជីវិតលោកីយ៍។ (ខ ៥១)

ចាំ​បន្តិច។ ពួកគេសួរគ្នាថា៖ «តើបុរសនេះអាចអោយសាច់គាត់មកយើងបរិភោគដូចម្ដេចបាន? »។ តើព្រះយេស៊ូវកំពុងតែប្រើសាសនាថ្មីនៃ ... ការកាត់មនុស្សជាតិមែនទេ? ទេគាត់មិនមែនទេ។ តែសំដីបន្ទាប់របស់ទ្រង់ស្ទើរតែធ្វើអោយពួកគេងាយស្រួល។ 

អ្នកណាបរិភោគសាច់និងផឹកឈាមរបស់ខ្ញុំអ្នកនោះមានជីវិតអស់កល្បជានិច្ចហើយខ្ញុំនឹងប្រោសអ្នកនោះ ឲ្យ រស់ឡើងវិញនៅថ្ងៃចុងក្រោយ។ (ខ ៥៤)

ពាក្យក្រិកដែលប្រើនៅទីនេះτρώγων (ទ្រូហ្គូ), មានន័យថាព្យញ្ជនៈឬទំពារ។ ហើយប្រសិនបើវាមិនគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីបញ្ចុះបញ្ចូលពួកគេពីរបស់ទ្រង់ ព្យញ្ជនៈ លោកបានបន្តទៀតថា៖

សាច់របស់ខ្ញុំជាអាហារដ៏ពិតហើយឈាមរបស់ខ្ញុំជាភេសជ្ជៈដ៏ពិត។ (ខ ៥៥)

សូមអានវាម្តងទៀត។ សាច់របស់គាត់គឺជាអាហារឬ“ ពិត” ។ ឈាមរបស់គាត់គឺἀληθῶςឬ“ ផឹក” ពិតប្រាកដ។ ដូច្នេះហើយទ្រង់បានបន្ដ…

អ្នកដែលចិញ្ចឹមខ្ញុំនឹងមានជីវិតព្រោះខ្ញុំ។ (ខ ៥៧)

τρώγωνឬ trōgōn -ព្យញ្ជនៈ "មតិព័ត៌មាន" ។ គ្មានអ្វីប្លែកទេដែលចុងក្រោយសាវ័កផ្ទាល់របស់ទ្រង់បាននិយាយថា“ ពាក្យនេះត្រូវហើយ ការលំបាក។ អ្នកផ្សេងទៀតមិនមែននៅក្នុងរង្វង់ខាងក្នុងរបស់ទ្រង់ទេមិនបានរង់ចាំនៅជុំវិញសម្រាប់ការឆ្លើយតប។ 

ជាលទ្ធផលនៃការនេះសិស្សរបស់ទ្រង់ជាច្រើនបានត្រឡប់ទៅរកផ្លូវចាស់របស់ពួកគេហើយលែងទៅជាមួយគាត់ទៀត។ (ចន 6:66)

ប៉ុន្ដែតើនៅលើផែនដីនេះអាចដើរតាមទ្រង់អាច "បរិភោគ" និង "ចិញ្ចឹម" លើទ្រង់ដោយរបៀបណា?  

 

លោកយេស៊ូ៖ ការលះបង់ពិតប្រាកដ

ចម្លើយបានកើតឡើងនៅយប់ដែលគាត់ត្រូវបានគេក្បត់។ នៅបន្ទប់ខាងលើព្រះយេស៊ូវបានមើលទៅភ្នែករបស់ពួកសាវករបស់ទ្រង់ហើយនិយាយថា 

ខ្ញុំចង់បរិភោគបុណ្យរំលងជាមួយអ្នកមុនពេលខ្ញុំរងទុក្ខ ... (លូកា ២២:១៥)

ពាក្យទាំងនោះត្រូវបានផ្ទុក។ ពីព្រោះយើងដឹងថាក្នុងអំឡុងពេលបុណ្យរំលងនៅក្នុងសញ្ញាចាស់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែល បរិភោគសាច់ចៀមមួយ ហើយគូសចំណាំទ្វារផ្ទះរបស់ពួកគេនៅលើនោះ ឈាម។ តាមវិធីនេះពួកគេត្រូវបានជួយសង្គ្រោះពីទេវតានៃសេចក្ដីស្លាប់ជាអ្នកបំផ្លាញដែលបានឆ្លងកាត់ជនជាតិអេស៊ីប។ ប៉ុន្តែវាមិនមែនគ្រាន់តែជាកូនចៀមប៉ុណ្ណោះទេ។ 

…វាជាកូនចៀមដែលឥតខ្ចោះជាមនុស្សប្រុស… (និក្ខមនំ ១២: ៥)

ឥឡូវនេះនៅអាហារចុងក្រោយព្រះយេស៊ូវជំនួសកន្លែងកូនចៀមដោយបំពេញនូវសេចក្តីទំនាយរបស់លោកយ៉ូហានបាទីស្ទកាលពី ៣ ឆ្នាំមុន…

មើលចុះកូនចៀមរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលដកបាបចេញពីមនុស្សលោក។ (យ៉ូហាន ១:២៩)

…កូនចៀមដែលនឹងសង្រ្គោះមនុស្សពី អស់កល្បជានិច្ច សេចក្ដីស្លាប់ គ្មានស្លាកស្នាម កូនចៀម៖ 

យើងមិនមានមហាបូជាចារ្យដែលពុំអាចយោគយល់ចំពោះភាពទន់ខ្សោយរបស់យើងទេក៏ប៉ុន្តែព្រះជាម្ចាស់បានល្បងលគេតាមរបៀបផ្សេងៗដែរ។ ដោយគ្មានអំពើបាប។ (ហេ។ ៤:១៥)

ភាពសក្ដិសមគឺជាកូនចៀមដែលត្រូវគេសម្លាប់។ (បប ៥:១២)

ឥឡូវនេះអ្វីដែលគួរឱ្យកត់សំគាល់បំផុតនោះគឺជនជាតិអ៊ីស្រាអែលត្រូវធ្វើបុណ្យរំwithកនេះជាមួយព្រះអម្ចាស់ បុណ្យនំបុ័ងឥតដំបែ។ លោកម៉ូសេបានហៅវា ហ្សីគ្រីន ឬ“ អនុស្សាវរីយ៍” ^[1]cf. និក្ខមនំ ១២:១៤។ ដូច្នេះនៅអាហារថ្ងៃចុងក្រោយព្រះយេស៊ូវ ...

…បានយកនំប៉័ងថ្លែងពរហើយកាច់ហើយចែកដល់ពួកគេដោយមានប្រសាសន៍ថា“ នេះជារូបកាយរបស់ខ្ញុំដែលនឹងត្រូវ ឲ្យ សម្រាប់អ្នក។ ធ្វើបែបនេះនៅក្នុង ការចងចាំ នៃ​ខ្ញុំ។" (លូកា ២២:១៩)

ឥឡូវនេះកូនចៀមផ្តល់ជូនអង្គទ្រង់ផ្ទាល់ នៅក្នុងប្រភេទនំប៉័ងឥតដំបែ។ ប៉ុន្តែតើវាជាអនុស្សាវរីយ៍នៃអ្វី? 

បន្ទាប់មកព្រះអង្គយកពែងមកកាន់អរព្រះគុណព្រះជាម្ចាស់រួចប្រទានអោយពួកសិស្សទាំងមានព្រះបន្ទូលថា៖ «សុំយកទាំងអស់គ្នាពិសាចុះព្រោះនេះជាលោហិតនៃសម្ពន្ធមេត្រី។ ដែលនឹងត្រូវបានស្រក់ ជំនួសឱ្យមនុស្សជាច្រើនសម្រាប់ការអភ័យទោសពីអំពើបាប។ (ម៉ាថ។ ២៦: ២៧-២៨)

នៅទីនេះយើងឃើញថាពិធីអាហារល្ងាចរបស់កូនចៀមមានជាប់ទាក់ទងទៅនឹងឈើឆ្កាង។ វាជាអនុស្សាវរីយ៍នៃតណ្ហាការស្លាប់និងការរស់ឡើងវិញរបស់ទ្រង់។

សម្រាប់កូនចៀម paschal របស់យើងគឺព្រះគ្រីស្ទត្រូវបានបូជា ... គាត់បានចូលទៅក្នុងទីសក្ការៈម្តងមិនមែនសម្រាប់ឈាមពពែនិងឈាមកូនគោទេតែដោយឈាមរបស់គាត់ផ្ទាល់ដូច្នេះការទទួលការលោះជារៀងរហូត។ (១ កូ។ ៥: ៧; ហេ។ ៩:១២)

សាំងស៊ីបឺសហៅថាអរព្រះគ្រីស្ត“ សាក្រាម៉ង់នៃការបូជារបស់ព្រះអម្ចាស់” ដូច្នេះនៅពេលណាដែលយើង«ចងចាំ»ការលះបង់របស់ព្រះគ្រីស្ទតាមរបៀបដែលទ្រង់បានបង្រៀនយើង -«ធ្វើនេះដើម្បីចងចាំខ្ញុំ»- យើងកំពុងធ្វើឱ្យមានវត្តមានម្តងទៀតតាមរបៀបមិនសមនឹងការបូជាដ៏បង្ហូរឈាមរបស់ព្រះគ្រីស្ទនៅលើឈើឆ្កាងដែលបានស្លាប់ម្តងហើយសម្រាប់ទាំងអស់គ្នា៖

សម្រាប់ ជាញឹកញាប់ ពេលអ្នកបរិភោគនំប៉័ងនេះហើយផឹកពីពែងអ្នកប្រកាសពីការស្លាប់របស់ព្រះអម្ចាស់រហូតដល់គាត់ត្រឡប់មកវិញ។ (កូរិនថូសទី ១ ១១:២៦)

ក្នុងនាមជាព្រះវរបិតាសាសនាចក្រ Aphraates the Persian Sage (គ។ ២៨០ - ៣៤៥ គ។ ស។ ) បានសរសេរថា៖

បន្ទាប់ពីបាននិយាយយ៉ាងដូច្នេះ [“ នេះជារូបកាយរបស់ខ្ញុំ…នេះជាឈាមរបស់ខ្ញុំ”] ព្រះអម្ចាស់បានក្រោកពីកន្លែងដែលគាត់ធ្វើបុណ្យរំលងហើយបានប្រទានរូបកាយរបស់គាត់ជាអាហារនិងឈាមរបស់គាត់ជាភេសជ្ជៈហើយគាត់បានទៅជាមួយពួកសិស្សរបស់គាត់។ ទៅកន្លែងដែលគេត្រូវចាប់ខ្លួន។ ប៉ុន្តែទ្រង់បានបរិភោគព្រះកាយរបស់ទ្រង់ហើយបានផឹកព្រះលោហិតរបស់ទ្រង់ផ្ទាល់នៅពេលដែលទ្រង់កំពុងសញ្ជឹងគិតលើមនុស្សស្លាប់។ ដោយដៃរបស់គាត់ផ្ទាល់ព្រះអម្ចាស់បានថ្វាយព្រះកាយទ្រង់ផ្ទាល់ដើម្បីបរិភោគហើយមុនពេលដែលទ្រង់ត្រូវគេឆ្កាងទ្រង់បាន ឲ្យ ឈាមរបស់គាត់ជាភេសជ្ជៈ… -ការព្យាបាល 12:6 ^[2]លោក Saint Thomas Aquinas ឆ្លើយសំណួរនេះអំពីការសោយព្រះកាយ និងព្រះលោហិតរបស់ទ្រង់ផ្ទាល់ The Summa Theologica (ST Q. 81.1). មាត្រា ១. តើព្រះគ្រីស្ទបានទទួលរូបកាយ និងព្រះលោហិតរបស់ទ្រង់ផ្ទាល់ឬ?

ការជំទាស់ទី ៣។ វាហាក់ដូចជាព្រះគ្រីស្ទមិនបានទទួលរូបកាយ និងព្រះលោហិតរបស់ទ្រង់ផ្ទាល់ទេ ពីព្រោះគ្មានអ្វីគួរត្រូវបានអះអាងអំពីទង្វើ ឬពាក្យសម្ដីរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ដែលមិនត្រូវបានបន្តដោយអំណាចនៃព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធនោះទេ។ ប៉ុន្តែនៅក្នុងដំណឹងល្អ វាមិនត្រូវបានរៀបរាប់ថាទ្រង់បានសោយព្រះកាយរបស់ទ្រង់ ឬផឹកព្រះលោហិតរបស់ទ្រង់ផ្ទាល់នោះទេ។ ដូច្នេះ យើងមិនត្រូវអះអាងរឿងនេះជាការពិតនោះទេ។

ការជំទាស់ទី ៣។ លើសពីនេះ គ្មានអ្វីអាចមាននៅក្នុងខ្លួនវាបានទេ លើកលែងតែដោយសារតែផ្នែករបស់វា ឧទាហរណ៍ ដូចជាផ្នែកមួយស្ថិតនៅក្នុងផ្នែកមួយទៀត ដូចដែលបានរៀបរាប់នៅក្នុងរូបវិទ្យា។ iv ។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលត្រូវបរិភោគ និងផឹកគឺស្ថិតនៅក្នុងអ្នកបរិភោគ និងអ្នកផឹក។ ដូច្នេះ ដោយសារព្រះគ្រីស្ទទាំងមូលស្ថិតនៅក្រោមប្រភេទនីមួយៗនៃសាក្រាម៉ង់ វាហាក់ដូចជាមិនអាចទៅរួចទេសម្រាប់ទ្រង់ក្នុងការទទួលសាក្រាម៉ង់នេះ។

ការជំទាស់ទី ៣។ លើសពីនេះ ការទទួលសាក្រាម៉ង់នេះមានពីរយ៉ាង គឺខាងវិញ្ញាណ និងខាងសាក្រាម៉ង់។ ប៉ុន្តែខាងវិញ្ញាណមិនស័ក្តិសមសម្រាប់ព្រះគ្រីស្ទទេ ព្រោះទ្រង់មិនទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ពីសាក្រាម៉ង់នោះទេ។ ហើយជាលទ្ធផល សាក្រាម៉ង់ក៏ដូច្នោះដែរ ព្រោះវាមានភាពមិនល្អឥតខ្ចោះបើគ្មានខាងវិញ្ញាណ ដូចដែលបានសង្កេតឃើញខាងលើ (សំណួរទី 80 មាត្រា 1)។ ជាលទ្ធផល ព្រះគ្រីស្ទមិនបានទទួលទានសាក្រាម៉ង់នេះតាមមធ្យោបាយណាមួយឡើយ។

ផ្ទុយទៅវិញ ជេរ៉ូម​និយាយ​ថា (អាដ ហេឌីប វគ្គ xxx) «ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវគ្រីស្ទ ទ្រង់ផ្ទាល់ជាភ្ញៀវ និងជាពិធីជប់លៀង គឺជាអ្នកទទួលទាន និងជាអ្វីដែលបរិភោគ»។

ខ្ញុំឆ្លើយថា អ្នកខ្លះបាននិយាយថា ព្រះគ្រីស្ទក្នុងអំឡុងពេលអាហារពេលល្ងាច បានប្រទានរូបកាយ និងព្រះលោហិតរបស់ទ្រង់ដល់ពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ ប៉ុន្តែទ្រង់មិនបានបរិភោគវាដោយព្រះអង្គទ្រង់ផ្ទាល់ទេ។ ប៉ុន្តែរឿងនេះហាក់ដូចជាមិនទំនងទេ។ ពីព្រោះព្រះគ្រីស្ទផ្ទាល់គឺជាអ្នកដំបូងគេដែលបានបំពេញអ្វីដែលទ្រង់តម្រូវឱ្យអ្នកដទៃគោរពតាម៖ ដូច្នេះហើយ ទ្រង់សុខចិត្តទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹកជាមុនសិន នៅពេលដែលដាក់បុណ្យជ្រមុជទឹកលើអ្នកដទៃ៖ ដូចដែលយើងបានអាននៅក្នុងកិច្ចការ ១:១៖ «ព្រះយេស៊ូវ​ចាប់​ផ្ដើម​ធ្វើ ហើយ​បង្រៀន»។ ដូច្នេះ​ហើយ​ទើប​ទ្រង់​បាន​យក​រូបកាយ​និង​ព្រះលោហិត​របស់​ទ្រង់​ជា​មុន​សិន ហើយ​បន្ទាប់​មក​បាន​ប្រទាន​វា​ឲ្យ​ពួក​សិស្ស​យក។ ហេតុ​ដូច្នេះ​ហើយ​បាន​ជា​មាន​ការ​បំភ្លឺ​នៅ​ក្នុង​សៀវភៅ​រស់ ៣:៧ «កាល​គាត់​បាន​បរិភោគ​ហើយ​ផឹក​រួច»ចែងថា ៖ «ព្រះគ្រីស្ទបានសោយ និងផឹកនៅអាហារពេលល្ងាច កាលទ្រង់បានប្រទានសាក្រាម៉ង់នៃរូបកាយ និងព្រះលោហិតរបស់ទ្រង់ដល់ពួកសិស្ស»។ ដូច្នេះ «ដោយសារក្មេងៗបានទទួលទាន [Vulgate: «ជាអ្នកទទួលចំណែក» (ហេព្រើរ ២:១៤)] នៃព្រះកាយ និងព្រះលោហិតរបស់ទ្រង់ ទ្រង់ក៏បានចូលរួមក្នុងអង្គទ្រង់ដែរ»។

ឆ្លើយតបទៅនឹងការជំទាស់លេខ ៣។ យើងអាននៅក្នុងដំណឹងល្អអំពីរបៀបដែលព្រះគ្រីស្ទ «យកនំប៉័ង... និងពែង»ប៉ុន្តែ​យើង​មិន​អាច​យល់​បាន​ថា ទ្រង់​គ្រាន់​តែ​យក​ពួក​គេ​ទៅ​ក្នុង​ព្រះហស្ត​របស់​ទ្រង់ ដូច​អ្នក​ខ្លះ​និយាយ​នោះ​ទេ។ ប៉ុន្តែ​ទ្រង់​យក​ពួក​គេ​តាម​របៀប​ដូច​ដែល​ទ្រង់​បាន​ប្រទាន​ឲ្យ​អ្នក​ដទៃ​យក​ដែរ។ ដូច្នេះ​ហើយ នៅ​ពេល​ដែល​ទ្រង់​មាន​បន្ទូល​ទៅ​កាន់​ពួក​សិស្ស​ថា «ចូរ​យក​ទៅ​បរិភោគ​ចុះ» ហើយម្តងទៀត «ចូរ​យក​ទៅ​ផឹក​ចុះ» គួរយល់ថា ទ្រង់ផ្ទាល់ ក្នុងការទទួលទានវា ទាំងសោយទាំងសោយ។ ដូច្នេះហើយ អ្នកខ្លះបាននិពន្ធកំណាព្យនេះថា៖

«ព្រះមហាក្សត្រគង់នៅពិធីជប់លៀង»
ទ្រង់​ស្វាគមន៍​ពួក​ដប់ពីរ​នាក់​ជា​ភ្ញៀវ
ឱបខ្លួនឯងនៅក្នុងដៃរបស់គាត់,
អាហារដែលខ្លួនគាត់បរិភោគឥឡូវនេះ។

ឆ្លើយតបទៅនឹងការជំទាស់លេខ ៣។ ដូចដែលបានរៀបរាប់ខាងលើ (សំណួរទី 76 មាត្រា 5) ព្រះគ្រីស្ទដែលមាននៅក្រោមសាក្រាម៉ង់នេះ ឈរទាក់ទងនឹងទីកន្លែង មិនមែនតាមវិមាត្ររបស់ទ្រង់ទេ ប៉ុន្តែតាមវិមាត្រនៃប្រភេទសាក្រាម៉ង់។ ដូច្នេះ ព្រះគ្រីស្ទគឺជាទ្រង់ផ្ទាល់នៅគ្រប់ទីកន្លែងដែលប្រភេទទាំងនោះស្ថិតនៅ។ ហើយដោយសារតែប្រភេទទាំងនោះអាចស្ថិតនៅក្នុងដៃ និងមាត់របស់ព្រះគ្រីស្ទ ព្រះគ្រីស្ទទាំងមូលអាចស្ថិតនៅក្នុងដៃ និងមាត់របស់ទ្រង់ទាំងទ្វេ។ ឥឡូវនេះ ទំនាក់ទំនងរបស់ទ្រង់ទៅនឹងទីកន្លែងនេះមិនអាចកើតឡើងបានទេ ស្របតាមវិមាត្រត្រឹមត្រូវរបស់ទ្រង់។

ឆ្លើយតបទៅនឹងការជំទាស់លេខ ៣។ ដូចដែលបានរៀបរាប់ខាងលើ (79, 1, ad 2) ឥទ្ធិពលនៃសាក្រាម៉ង់នេះមិនមែនគ្រាន់តែជាការកើនឡើងនៃ ទម្លាប់ ព្រះគុណ ប៉ុន្តែ​លើសពីនេះទៅទៀត គឺជាការរីករាយពិតប្រាកដនៃភាពផ្អែមល្ហែមខាងវិញ្ញាណ។ ប៉ុន្តែទោះបីជាព្រះគុណមិនត្រូវបានកើនឡើងនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទតាមរយៈការទទួលសាក្រាម៉ង់នេះក៏ដោយ ក៏ទ្រង់មានការរីករាយខាងវិញ្ញាណជាក់លាក់មួយពីស្ថាប័នថ្មីនៃសាក្រាម៉ង់នេះ។ ដូច្នេះ ទ្រង់ផ្ទាល់បានមានបន្ទូលថា (លូកា ២២:១៥)៖ «ដោយ​សេចក្ដី​ប្រាថ្នា ខ្ញុំ​ចង់​បរិភោគ​បុណ្យ​ប៉ាស្កា​នេះ​ជាមួយ​អ្នក» ពាក្យ​ដែល Eusebius ពន្យល់​អំពី​អាថ៌កំបាំង​ថ្មី​នៃ​ព្រះគម្ពីរ​សញ្ញា​ថ្មី ដែល​ទ្រង់​បាន​ប្រទាន​ដល់​ពួក​សិស្ស។ ដូច្នេះ​ហើយ ទ្រង់​បាន​សោយ​វា​ទាំង​ខាង​វិញ្ញាណ និង​ខាង​សាក្រាម៉ង់ ដោយសារ​ទ្រង់​បាន​ទទួល​រូបកាយ​របស់​ទ្រង់​ផ្ទាល់​ក្រោម​សាក្រាម៉ង់ ដែល​ទ្រង់​បាន​យល់ និង​រៀបចំ​សាក្រាម៉ង់​នៃ​រូបកាយ​របស់​ទ្រង់​ផ្ទាល់។ ប៉ុន្តែ​ខុស​ពី​អ្នក​ដទៃ​ដែល​ទទួល​ទាន​វា​ទាំង​ខាង​សាក្រាម៉ង់ និង​ខាង​វិញ្ញាណ ដ្បិត​អ្នក​ទាំង​នេះ​ទទួល​បាន​ការ​បង្កើន​នៃ​ព្រះគុណ ហើយ​ពួកគេ​ត្រូវ​ការ​ទី​សម្គាល់​សាក្រាម៉ង់​ដើម្បី​យល់​ពី​សេចក្ដីពិត​របស់​វា។

ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលបានហៅនំប៉័ងឥតដំបែសំរាប់បុណ្យរំលង «នំប៉័ងនៃទុក្ខលំបាក»។ ^[3]ចច ១៦: ៣ ប៉ុន្តែនៅក្រោមកតិកាសញ្ញាថ្មីព្រះយេស៊ូវហៅវា «នំប៉័ងជីវិត»។ ហេតុផលគឺនេះគឺតាមរយៈតណ្ហាការសុគតនិងការរស់ឡើងវិញរបស់ទ្រង់តាមរយៈរបស់ទ្រង់ ទុក្ខវេទនា- ព្រះលោហិតរបស់ព្រះយេស៊ូធ្វើដង្វាយធួនសំរាប់បាបរបស់ពិភពលោក - ព្រះអង្គបាននាំមកនូវព្យញ្ជនៈ ជីវិត។ នេះត្រូវបានតំណាងទុកជាមុនក្រោមច្បាប់ចាស់នៅពេលដែលព្រះអម្ចាស់បានប្រាប់លោកម៉ូសេ ...

... ដោយសារជីវិតខាងសាច់ឈាមនៅក្នុងឈាម ... ​​ខ្ញុំបានប្រគល់វា ឲ្យ អ្នកដើម្បីធ្វើដង្វាយធួន នៅលើអាសនៈ សំរាប់ខ្លួនអ្នកព្រោះឈាមជាឈាមដែលផ្តល់ជីវិតអោយរួចពីបាប។ (លេវីវិន័យ ១៧:១១)

ដូច្នេះជនជាតិអ៊ីស្រាអែលបានថ្វាយយញ្ញបូជាសត្វហើយបន្ទាប់មកត្រូវប្រោះឈាមរបស់ពួកគេដើម្បី«សំអាត»អំពើបាបរបស់ពួកគេ។ ប៉ុន្តែការសំអាតនេះគ្រាន់តែជាប្រភេទនៃជំហរមួយប៉ុណ្ណោះដែលជា“ ដង្វាយធួន” ។ វាមិនបានសំអាតពួកគេទេ មនសិការ ក៏មិនស្តារឯកសារ ភាព​បរិសុទ្ធ នៃ​ពួក​គេ វិញ្ញាណ, ខូចដោយអំពើបាប។ តើវាអាចដោយរបៀបណា? នេះ វិញ្ញាណ គឺជាបញ្ហាខាងវិញ្ញាណ! ហេតុដូច្នេះហើយមនុស្សត្រូវវិនាសទៅជាដាច់ឆ្ងាយពីព្រះបន្ទាប់ពីពួកគេស្លាប់ពីព្រោះព្រះមិនអាចរួបរួមគ្នាបានទេ វិញ្ញាណរបស់ពួកគេ ចំពោះគាត់៖ គាត់មិនអាចចូលរួមជាមួយអ្វីដែលមិនបរិសុទ្ធចំពោះភាពបរិសុទ្ធរបស់គាត់បានទេ។ ដូច្នេះហើយព្រះអម្ចាស់បានសន្យានឹងពួកគេថាគឺបានធ្វើកិច្ចព្រមព្រៀងមួយជាមួយពួកគេ

យើងនឹងផ្ដល់បេះដូងថ្មីដល់អ្នកហើយយើងនឹងដាក់វិញ្ញាណថ្មីនៅក្នុងអ្នក ... យើងនឹងដាក់វិញ្ញាណរបស់យើងក្នុងអ្នក ... (អេសេគាល ៣៦: ២៦-២៧)

ដូច្នេះរាល់ការបូជាសត្វនំបុ័ងឥតដំបែកូនចៀមសម្រាប់បុណ្យរំលង ... គឺជានិមិត្តរូបនិងស្រមោលនៃការណ៍ពិត ការផ្លាស់ប្តូរដែលនឹងកើតឡើងតាមរយៈព្រះលោហិតរបស់ព្រះយេស៊ូវ - ជា«ព្រះលោហិតរបស់ព្រះ» - ដែលមានតែម្នាក់ឯងអាចដកបាបចេញនិងផលវិបាកខាងវិញ្ញាណ។ 

…ដោយសារក្រិត្យវិន័យមានតែស្រមោលនៃការណ៍ល្អ ៗ ដែលត្រូវមកជំនួសឱ្យទម្រង់នៃការពិតជាក់ស្តែងវាមិនអាចធ្វើបានដោយការលះបង់ដូចគ្នាដែលត្រូវបានផ្តល់ជារៀងរាល់ឆ្នាំពីមួយឆ្នាំទៅមួយឆ្នាំធ្វើឱ្យអ្នកដែលចូលមកជិតឥតខ្ចោះនោះទេ។ (ហេ។ ១០: ១)

ឈាមរបស់សត្វមិនអាចព្យាបាលខ្ញុំបានទេ ព្រលឹង។ តែឥឡូវតាមរយៈព្រះលោហិតរបស់ព្រះយេស៊ូវមាន ...

...វិធីថ្មីនិងការរស់នៅ ដែលព្រះអង្គបានបើកអោយយើងចូលក្នុងវាំងននពោលគឺតាមរយៈសាច់ឈាមរបស់ព្រះអង្គ។ ប្រសិនបើស្រោចស្រពមនុស្សដែលស្មោកគ្រោកដោយឈាមពពែនិងពពែឈ្មោលនិងផេះរបស់ពពែឈ្មោលធ្វើពិធីជំរះកាយអោយបានបរិសុទ្ធឡើងវិញតើគេរឹតតែមានអ្វីទៀត។ ព្រះលោហិតរបស់ព្រះគ្រិស្ដដែលតាមរយៈព្រះវិញ្ញាណដ៏អស់កល្បជានិច្ចបានបូជាព្រះជន្មព្រះអង្គឥតមានកំហុសអ្វីឡើយ សំអាតមនសិការរបស់អ្នក ពីការស្លាប់ដើម្បីបម្រើព្រះដ៏មានព្រះជន្មរស់។ ដូច្នេះគាត់ជាអ្នកសម្រុះសម្រួលនៃសម្ពន្ធមេត្រីថ្មីដូច្នេះអ្នកដែលត្រូវបានហៅនឹងទទួលបានមរតកអស់កល្បជានិច្ចដែលបានសន្យា។ (ហេ។ ១០:២០; ៩: ១៣-១៥)

តើយើងទទួលមរតកដ៏អស់កល្បនេះយ៉ាងដូចម្តេច? ព្រះយេស៊ូវច្បាស់ណាស់៖

អ្នកណាបរិភោគសាច់និងផឹកឈាមរបស់ខ្ញុំអ្នកនោះមានជីវិតអស់កល្បជានិច្ចហើយខ្ញុំនឹងប្រោសអ្នកនោះ ឲ្យ រស់ឡើងវិញនៅថ្ងៃចុងក្រោយ។ (យ៉ូហាន ៦:៥៤)

ដូច្នេះសំណួរគឺ តើអ្នកកំពុងញ៉ាំនិងផឹកអំណោយទាននៃព្រះនេះទេ?

 

លោកយេស៊ូ: មានពិត

ដើម្បីសរុបសេចក្ដីមកព្រះយេស៊ូមានបន្ទូលថាទ្រង់គឺជា«នំប៉័ងជីវិត»។ ថានំប៉័ងនេះជា«សាច់ឈាម»របស់គាត់។ សាច់របស់គាត់គឺជា“ អាហារពិត” ។ ដែលយើងគួរតែ“ ទទួលយកហើយបរិភោគ” ហើយថាយើងគួរធ្វើនេះ "ក្នុងការចងចាំ" របស់ទ្រង់។ ឈាមដ៏វិសេសរបស់ទ្រង់ក៏ដូចគ្នាដែរ។ ហើយនេះមិនមែនជាព្រឹត្តិការណ៍តែមួយទេប៉ុន្តែជាព្រឹត្តិការណ៍កើតឡើងនៅក្នុងជីវិតរបស់សាសនាចក្រ -“ អោយបានញឹកញាប់តាមដែលអ្នកបរិភោគនំប៉័ងនេះហើយផឹកពែង”, បាននិយាយថាផ្លូវប៉ូល។ 

ព្រោះខ្ញុំបានទទួលអ្វីពីព្រះអម្ចាស់ ខ្ញុំក៏បានប្រគល់ទៅឱ្យអ្នកថាព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវនៅយប់ដែលគាត់ត្រូវបានគេប្រគល់នេះបានយកនំប៉័ងមកហើយបន្ទាប់ពីគាត់បានផ្ដល់អរគុណកាច់វាហើយនិយាយថា«នេះជារូបកាយរបស់ខ្ញុំដែលគឺសម្រាប់អ្នក។ ធ្វើបែបនេះដើម្បីរំofកខ្ញុំ។លុះជប់លៀងរួចហើយព្រះអង្គធ្វើតាមបែបដដែលទ្រង់យកពែងមកកាន់ទាំងមានព្រះបន្ទូលថា "នេះជាពែងនៃសម្ពន្ធមេត្រីថ្មីចងឡើងដោយលោហិតរបស់ខ្ញុំ។ ធ្វើបែបនេះជាញឹកញាប់ដូចដែលអ្នកផឹកវាដើម្បីរំofកខ្ញុំ។(១ កូរិនថូស ១១: ២៣-២៥)

ដូច្នេះនៅពេលណាដែលយើងនិយាយពីសកម្មភាពរបស់ព្រះគ្រីស្ទនៅក្នុងអភិបូជាព្រះយេស៊ូវមានវត្តមានយ៉ាងពេញលេញដល់យើង“ រាងកាយឈាមព្រលឹងនិងទេវភាព” ក្រោមប្រភេទនៃស្រាស្រា។ ^[4]ដោយសារព្រះគ្រីស្ទជាព្រះប្រោសលោះរបស់យើងទ្រង់បានមានបន្ទូលថាវាជារូបកាយរបស់គាត់ដែលគាត់បានថ្វាយនៅក្រោមនំប៉័ងវាតែងតែជាការជឿជាក់របស់សាសនាចក្រនៃព្រះហើយក្រុមប្រឹក្សាដ៏បរិសុទ្ធនេះប្រកាសម្តងទៀតថាតាមរយៈការញែកនំប៉័ងនិង ស្រាមានការផ្លាស់ប្តូរគ្រប់មុខនៃនំប៉័ងទៅជារូបកាយរបស់ព្រះគ្រីស្ទជាព្រះអម្ចាស់របស់យើងនិងអោយស្រាទាំងមូលចូលទៅក្នុងរូបកាយឈាមរបស់ព្រះអង្គ។ ការផ្លាស់ប្តូរនេះព្រះវិហារកាតូលិកដ៏បរិសុទ្ធត្រូវបានគេហៅថាការប្តូរភេទ។ - ឆៃថលនៃថាំទ្រី, ១៥៥១; CCC n ។ ១៣៧៦ តាមរបៀបនេះកតិកាសញ្ញាថ្មីត្រូវបានបង្កើតជាថ្មីនៅក្នុងខ្លួនយើងដែលជាមនុស្សមានបាបព្រោះគាត់គឺជា ជាការពិត មានវត្តមាននៅក្នុងអរព្រះគុណ។ ដូចដែលលោកប៉ូលបាននិយាយដោយគ្មានការសុំទោស:

ពែងនៃព្រះពរដែលយើងប្រទានពរតើវាមិនមែនជាការចូលរួមក្នុងព្រះលោហិតរបស់ព្រះគ្រីស្ទទេឬអី? នំប៉័ងដែលយើងកាច់មិនមែនជាការចូលរួមក្នុងរូបកាយរបស់គ្រិស្ដទេឬ? (១ សំរាប់ ១០:១៦)

តាំងពីដំបូងនៃជីវិតរបស់ព្រះគ្រីស្ទបំណងប្រាថ្នារបស់ទ្រង់ដើម្បីប្រគល់អង្គទ្រង់ដល់យើងតាមរបៀបផ្ទាល់ខ្លួនពិតនិងជិតស្និទ្ធត្រូវបានបង្ហាញតាំងពីកំណើតមក។ នៅក្នុងគម្ពីរសញ្ញាចាស់ក្រៅពីក្រឹត្យវិន័យដប់ប្រការនិងដំបងរបស់អើរ៉ុនទូកនៃកតិកាសញ្ញានេះមានពាងមួយនៃនំម៉ាន៉ាដែលជា“ នំប៉័ងដែលមកពីស្ថានសួគ៌” ដែលព្រះបានប្រទានដល់ប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលនៅវាលខ្សាច់។ នៅក្នុងគម្ពីរសញ្ញាថ្មីម៉ារីគឺជា«ហិបនៃ កតិកាសញ្ញាថ្មី” ។

នាងម៉ារីដែលព្រះអម្ចាស់ផ្ទាល់បានបង្កើតអោយមានព្រះជន្មរស់គឺបុត្រីរបស់ស៊ីយ៉ូនផ្ទាល់ជាហឹបនៃសម្ពន្ធមេត្រីជាកន្លែងដែលសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះអម្ចាស់ស្ថិតនៅ។ នាងគឺជា«ទីជម្រករបស់ព្រះ ... ជាមួយមនុស្ស»។ -ធម្មទេសនានៃវិហារកាតូលិក n ។ ៦៧

នាងបានកាន់តាមនាង ស្លាកសំគាល់, ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ; ព្រះមហាក្សត្រដែលនឹង «គ្រប់គ្រងប្រជាជាតិនានាដោយដំបងដែក»;^[5]cf, បប ១៩:១៥ ហើយអ្នកដែលនឹងក្លាយជា “ នំប៉័ងនៃជីវិត” តាមពិតគាត់ត្រូវប្រសូតនៅភូមិបេថ្លេហិមដែលមានន័យថា“ ផ្ទះនំប៉័ង” ។

ពេញមួយជីវិតរបស់ព្រះយេស៊ូវគឺដើម្បីថ្វាយអង្គទ្រង់នៅលើឈើឆ្កាងសំរាប់ការអត់ទោសពីអំពើបាបរបស់យើងនិងការធ្វើអោយចិត្តយើងឡើងវិញ។ ប៉ុន្តែបន្ទាប់មកវាក៏ជាការធ្វើឱ្យដង្វាយនោះនិងយញ្ញបូជាមានវត្តមាន ម្ដងហើយម្ដងទៀត រហូតដល់ចុងបញ្ចប់នៃពេលវេលា។ ដូចព្រះអង្គបានសន្យាថា 

មើលខ្ញុំនៅជាមួយអ្នករាល់ថ្ងៃសូម្បីតែពេលលោកីយនេះបំផ្លាញក៏ដោយ។ (ម៉ាថ។ ២៨:២០)

វត្តមានពិតនេះមាននៅក្នុងអរព្រះគុណនៅលើអាសនៈនិងក្នុងរោងឧបោសថនៃពិភពលោក។ 

... គាត់ចង់ទុកឱ្យប្តីប្រពន្ធជាទីស្រឡាញ់របស់គាត់នូវសាសនាចក្រជាការបូជាដែលអាចមើលឃើញ (ដូចជាធម្មជាតិរបស់មនុស្សទាមទារ) ដែលការបូជាដែលបង្ហូរឈាមដែលគាត់ត្រូវសម្រេចម្តងសម្រាប់ទាំងអស់គ្នានៅលើឈើឆ្កាងនឹងត្រូវបានបង្ហាញជាថ្មីការចងចាំរបស់វាបានបន្តរហូតដល់ទីបញ្ចប់ នៃពិភពលោកនិងអំណាច salutary របស់វាត្រូវបានអនុវត្តទៅការអភ័យទោសពីអំពើបាបដែលយើងបានប្រព្រឹត្តជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ - ឆិនថិន, ន។ ១៥៦២

វត្តមានរបស់ព្រះយេស៊ូចំពោះយើងគឺពិតប្រាកដនៅក្នុងអរព្រះគុណមិនមែនជាការប្រឌិតរបស់សម្តេចប៉ាបខ្លះឬការស្រមើលស្រមៃរបស់ក្រុមប្រឹក្សាដែលវង្វេងបាត់ឡើយ។ នេះជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់យើងផ្ទាល់។ ហេតុដូចនេះហើយវាត្រូវបានគេនិយាយយ៉ាងត្រឹមត្រូវថា…

អរព្រះគុណគឺជាប្រភពនិងកំពូលនៃជីវិតគ្រីស្ទបរិស័ទ។ សាក្រាម៉ង់ផ្សេងទៀតនិងពិតជាក្រសួងខាងសាសនានិងកិច្ចការរបស់ពួកអ្នកក្បត់ជំនឿត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងអរព្រះគុណហើយត្រូវបានតម្រង់ឆ្ពោះទៅរកវា។ ដ្បិតនៅក្នុងអរព្រះគុណដែលបានអរព្រះគុណមានពេញទៅដោយសេចក្តីល្អខាងឯសាសនាចក្រ គឺព្រះគ្រីស្ទផ្ទាល់ការបិទភ្ជាប់របស់យើង -ធម្មទេសនានៃវិហារកាតូលិក n ។ ៦៧

ប៉ុន្តែដើម្បីបង្ហាញនោះ ការបកស្រាយនេះ នៃដំណឹងល្អគឺជាអ្វីដែលសាសនាចក្រតែងតែជឿនិងបង្រៀនហើយជាសៀវភៅមួយដែលត្រឹមត្រូវខ្ញុំដាក់បញ្ចូលកំណត់ត្រាដំបូងបំផុតមួយចំនួនអំពីឪពុកសាសនាចក្រនៅក្នុងរឿងនេះ។ ចំពោះអ្វីដែលជាផ្លូវប៉ូលបាននិយាយថា:

ខ្ញុំសរសើរអ្នកពីព្រោះអ្នកចងចាំខ្ញុំក្នុងអ្វីគ្រប់យ៉ាងនិង ប្រកាន់ខ្ជាប់នូវប្រពៃណីដូចអ្វីដែលខ្ញុំបានប្រគល់ ឲ្យ អ្នកដែរ។ (កូរិនថូសទី ១ ១១: ២)

 

ការជួញដូរពិតប្រាកដ

 

St.

ខ្ញុំមិនមានរសជាតិសម្រាប់អាហារដែលខូចហើយក៏មិនមានភាពសប្បាយរីករាយក្នុងជីវិតនេះដែរ។ ខ្ញុំចង់បាននំបុ័ងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលជាសាច់របស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ -លិខិតជូនចំពោះរ៉ូម 7:3

ពួកគេ [មានន័យថាជីណូទិក] បានចៀសវាងពីអរព្រះគុណនិងពីការអធិស្ឋានពីព្រោះពួកគេមិនសារភាពថាអរព្រះគុណគឺជាសាច់របស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទជាសាច់ដែលបានរងទុក្ខសំរាប់អំពើបាបរបស់យើងហើយដែលព្រះវរបិតាបានប្រោសពួកគេអោយរស់ឡើងវិញ។ -លិខិតជូនស្មឺនៀន 7:1

 

ផ្លូវចាស្ទីនចាស្ទីនរ៉ូត (១០០-១៦៥ គ។ ស។ )

... ដូចដែលយើងត្រូវបានបង្រៀនអាហារដែលត្រូវបានបង្កើតទៅជាអរព្រះគុណដោយការអធិស្ឋានអរព្រះគុណដែលបានកំណត់ដោយទ្រង់ហើយតាមរយៈការផ្លាស់ប្តូរដែលឈាមនិងសាច់របស់យើងត្រូវបានបំប៉នគឺទាំងសាច់និងឈាមរបស់ព្រះយេស៊ូវដែលបានកើតមក។ -ការសុំទោសដំបូង, 66

ផ្លូវ Irenaeus នៃទីក្រុងលីយ៉ុង (១៤០ - ២០២ គ។ ស។ )

ទ្រង់បានប្រកាសពែងដែលជាផ្នែកមួយនៃការបង្កើតជាព្រះលោហិតរបស់ទ្រង់ដែលព្រះអង្គធ្វើឱ្យឈាមរបស់យើងហូរ; ហើយនំប៉័ងដែលជាផ្នែកមួយនៃការបង្កើតលោកបានបង្កើតជារូបកាយរបស់លោកដែលលោកបានផ្ដល់ដល់រូបកាយរបស់យើង ... អរសប្បាយដែលជារូបកាយនិងឈាមរបស់គ្រិស្ដ។ -ប្រឆាំងនឹងសាសនាខុសឆ្គង ៥: ២: ២-៣

ប្រភពដើម (ឆ្នាំ ១៨៥ - ២៥៤ គ។ ស។ )

អ្នកឃើញពីរបៀបដែលអាសនៈមិនត្រូវបានប្រោះដោយឈាមគោប៉ុន្តែត្រូវបានញែកដោយព្រះលោហិតដ៏វិសេសរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ -ផ្កាកុលាបលើយ៉ូស្វេ 2:1

…ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយបើនិយាយ ឲ្យ ចំទៅគឺមានអាហារពិតសាច់នៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះដូចដែលទ្រង់មានបន្ទូលថា៖ «សាច់ខ្ញុំជាអាហារដ៏ពិតហើយឈាមរបស់ខ្ញុំជាភេសជ្ជៈដ៏ពិត។ -ផ្កាកុលាបនៅលើលេខ, 7:2

 

ផ្លូវស៊ីពៀនៃកាថិង (២០០ - ២៥៨៨ គ។ ស។ ) 

ទ្រង់ផ្ទាល់ព្រមានយើងថា«បើអ្នកមិនបរិភោគសាច់របស់កូនមនុស្សហើយផឹកឈាមរបស់អ្នកនោះអ្នកនឹងមិនមានជីវិតនៅក្នុងអ្នកទេ»។ ដូច្នេះយើងសុំអាហារដែលជាព្រះគ្រិស្ដរបស់ព្រះអង្គអោយយើងរាល់ថ្ងៃដូច្នេះយើងដែលរស់នៅនិងរស់នៅក្នុងព្រះគ្រិស្ដមិនត្រូវដកខ្លួនចេញពីការរាប់ជាបរិសុទ្ធនិងពីព្រះកាយរបស់ព្រះអង្គឡើយ។ -ការអធិស្ឋានរបស់ព្រះអម្ចាស់ 18

 

សាំងអេប្រាអ៊ីម (ឆ្នាំ ៣០៦ - ៣៧៣ គ។ ស។ )

ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវគ្រីស្ទរបស់យើងទ្រង់បានកាន់ព្រះហស្តទ្រង់ពីអ្វីដែលនៅដើមដំបូង មានតែនំប៉័ងទេ; ហើយទ្រង់បានប្រទានពរដល់វា ... ទ្រង់បានហៅនំប៉័ងជារូបកាយដែលមានព្រះជន្មរស់ហើយទ្រង់បានបំពេញវាដោយអង្គទ្រង់និងព្រះវិញ្ញាណផងដែរ ... កុំចាត់ទុកថាជានំប៉័ងដែលខ្ញុំបាន ឲ្យ ដល់អ្នករាល់គ្នាឡើយ។ ចូរយកនំបុ័ងនេះទៅកុំបរិភោគឡើយ។ ព្រោះអ្វីដែលខ្ញុំហៅថារូបកាយរបស់ខ្ញុំគឺថាពិតមែន។ បំណែកមួយពីកំទេចរបស់វាគឺអាចធ្វើឱ្យមនុស្សរាប់ពាន់នាក់រាប់ពាន់នាក់និងរាប់ពាន់នាក់ហើយវាគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការផ្តល់ជីវិតដល់អ្នកដែលបរិភោគវា។ ចូរបរិភោគបរិភោគការកំសាន្តដោយគ្មានសង្ស័យពីសេចក្តីជំនឿព្រោះនេះជារូបកាយរបស់ខ្ញុំហើយអ្នកណាដែលបរិភោគដោយជំនឿបរិភោគភ្លើងនិងព្រះវិញ្ញាណ។ ប៉ុន្ដែបើអ្នកណាដែលសង្ស័យអ្នកនោះបរិភោគវាសម្រាប់តែនំប៉័ងនោះប៉ុណ្ណោះ។ ហើយអ្នកណាដែលបរិភោគនំប៉័ងនោះបានបរិសុទ្ធក្នុងនាមខ្ញុំ បើគាត់ស្អាតស្អំគាត់នឹងបានបរិសុទ្ធ។ ហើយបើគាត់ជាមនុស្សមានបាបគាត់នឹងត្រូវអត់ទោសឱ្យ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើនរណាម្នាក់មើលងាយឬបដិសេធឬព្យាបាលវាដោយភាពព្រងើយកន្តើយវាអាចត្រូវបានគេយកជាក ច្បាស់ណាស់ថាគាត់ប្រព្រឹត្ដដោយមិនអើពើនឹងព្រះរាជបុត្រាដែលបានហៅវាហើយបានធ្វើឱ្យវាក្លាយជារាងកាយរបស់ទ្រង់. -ផ្កាកុលាប 4: 4; 4: 6

ដូចអ្នកបានឃើញខ្ញុំធ្វើអញ្ចឹងអ្នកក៏ចងចាំខ្ញុំដែរ។ រាល់ពេលដែលអ្នករាល់គ្នាជួបជុំគ្នាក្នុងនាមខ្ញុំនៅតាមព្រះវិហារគ្រប់ទីកន្លែងចូរធ្វើអ្វីៗដែលខ្ញុំបានធ្វើហើយចងចាំខ្ញុំ។ បរិភោគរាងកាយរបស់ខ្ញុំហើយផឹកឈាមរបស់ខ្ញុំ, សេចក្ដីសញ្ញាថ្មីនិងចាស់។ -Ibid ។ , 4:6

 

ផ្លូវ Athanasius (ឆ្នាំ ២៩៥ - ៣៧៣ គ។ ស។ )

នំប៉័ងនិងស្រាទំពាំងបាយជូរនេះដរាបណាការអធិស្ឋាននិងការអង្វរមិនបានកើតឡើងនៅតែមានដដែល។ ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីការអធិស្ឋានដ៏អស្ចារ្យនិងការអង្វរដ៏បរិសុទ្ធត្រូវបានបញ្ជូនមកព្រះបន្ទូលបានចុះមកក្នុងនំប៉័ងនិងស្រាទំពាំងបាយជូរ។ -ធម្មទេសនាដល់អ្នកដែលទើបនឹងទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក, ពីអ៊ីស្តូត

 

បោះពុម្ពផ្សាយលើកទី ៧ ខែកក្កដាឆ្នាំ ២០១១ ។

 

 

ការអានដែលទាក់ទង

ព្រះយេស៊ូវនៅទីនេះ!

អរិយធម៌និងម៉ោងចុងក្រោយនៃសេចក្តីមេត្តា

ជួបគ្នាទល់មុខគ្នា ផ្នែកទី 1 និង ផ្នែកទី II

ធនធានសម្រាប់អ្នកទំនាក់ទំនងទីមួយ៖ myfirstholycommunion.com

 

  
អ្នកត្រូវបានគេស្រឡាញ់។

 

ដើម្បីធ្វើដំណើរជាមួយម៉ាកុសនៅក្នុងព្រះគម្ពីរមរមន ចំពោះ ឥឡូវពាក្យ,
ចុចលើបដាខាងក្រោម ជាវជាប្រចាំ.
អ៊ីមែលរបស់អ្នកនឹងមិនត្រូវបានចែករំលែកជាមួយនរណាម្នាក់ឡើយ។