California
ANTE Vigilia Nativitatis Domini Missa, in ecclesiam lapsus sum ut oret ante Sanctissimum Sacramentum. Subito gravi moerore victus sum. Reiectionem Iesu in Cruce experiri coepi: repudiationem ovium quas amavit, duxit et sanavit; reprobatione pontificum quos docebat, et apostolos quos formabat. Hodie, iterum, Iesus a gentibus reprobatur, a summis sacerdotibus traditus et a multis discipulis derelictus, qui Ipsum olim amaverunt et eum quaesiverunt, nunc vero suam fidem catholicam compromittunt vel reprobant.
Putasne, quia Iesus in caelo est, quem iam non patitur? facit, quia amat. Quia rejicitur amor novo. Quia tristes dolores viderit nos ipsos inferri, quia non amplectimur, immo nos amplectimur Amor. Amore iterum pungitur, sentibus ludibrii, clavo infidelitatis, lancea rejectionis.
Postero die cum mane Natalis Domini experrectus essem, verba in corde meo audivi:
Est tamen spes est.
Sed iterum gaudium illius momenti eadem maerore, quam pridie sensi, inundatum est. Quasi dicerem:
Animae adhuc salvari possunt... sed Dolores temporum vestrorum venire debent.
Itaque, multum adhuc laboris restat. Iterum repetere volo verbum quod scripsi die XXIII Decembris, anno MMVI. Dum cum aliquo litteras scribebam, verbum grave intra me audivi:
Ne intermittas urgentem operam pro animis precandi!
Sensus est quasi quidam in Corpore Christi se abdiderunt ut tempestatem expectent. Sed Christus est in tempestate! Christus est in viis, viis remotis, et semitis, ad convivium suum invitans quemcumque nunc veniet. Et preces nostrae intercessoriae vicissim sunt... invitationes quam distribuit.
Ita, preces nostrae necessariae sunt, tam urgente. Hoc est maximum donum Natalicium quod dare possumus, et adhuc hoc anno dare.
Ne intermittas urgentem operam pro animis precandi!
...orate pro invicem, ut salveamini. Valde efficax est oratio iusti assidua. (James 5: 16)
