Quisque aestas by George Inness, MDCCCXCIV
Volui Evangelium dabo vobis, et plus quam illa, et dabo tibi animam meam vitae facti sunt mihi es valde carus. Filioli mei, non me tibi quasi parturientis, donec formetur Christus in vobis. (I Thess: II: VIII; Gal 1)
IT cum iam prope annus noster tulit uxorem et octo transferrique prairics- Canadensis exiguam terre in medio nusquam. Est probabiliter ad ultimum elegit locum volo ut .. apertis in Oceanum villam de agris, arboribus paucis, et multa ventus. Cetera quae fuit clausa ostia patebant.
Et orabat ut hoc mane celeri diligenti meditatione zelo, quasi pro nobis maximum mutatio directionem in genere, verba venit ad me ut me nec oblitum me legisse dicitur moveri sensit paulo ante nos ... Ezechiel Capitulum I2.
INCITATIO
Anno MMIX, in parvo oppido habitabamus, biennio tantum antea eo migraveramus. Non eramus in animo familiam nostram iterum stirpe evellere. Sed et uxor mea et ego vocationem irrevocabilem ad rura sentiebamus. Eo tempore, in locum Scripturae incidi qui ex pagina exsilivit, sed nunc demum, audeo dicere, sensum facit.
Fili hominis, in medio domus exasperantis habitas; oculos habent ad videndum et non vident, et aures ad audiendum et non audiunt, quia domus exasperans est. (Ezechiel 12:2)
Sane, cum Iesus me ad hunc apostolatum vocavit per experientia potens coram Sanctissimo Sacramento, etiam ex libro Isaiae legeram:
Et audivi vocem Domini dicentis: “Quem mittam? Quis ibit nobis?” “Ecce ego,” dixi; “mitte me!” Et respondit: “Vade et dic populo huic: Audite audiendo, et non intellegetis; attendite, et non cognoscetis!” (Isaiae 6:8-9)
Tempus huius apostolatus est in rebellio in Domo Dei: apostasiam conversus est.
Cauda diaboli in dissolutione mundi Catholici operatur. Tenebrae Satanae intraverunt et per Ecclesiam Catholicam usque ad eius culmen diffusae sunt. Apostasia, fidei amissio, per orbem terrarum et in summos gradus intra Ecclesiam diffunditur. —PAULUS VI, Oratio de sexagesimo anniversario apparitionum Fatimae, XIII Octobris, MCMLXXVII
Dominus perrexit dicere ad prophetam Ezechielem:
Tu autem, fili hominis, sarcinas tuas quasi ad transmigrationem per diem, coram eis videntibus, compone: et iterum, coram eis videntibus, migra de loco ubi habitas ad locum alterum; forte videant se domum exasperantem esse. Tu autem educes sarcinas tuas quasi transmigrator per diem, coram eis videntibus... dedi enim te portentum domui Israel. (Ezechiel 12:3-6)
Nisi gratia et unctio in anima mea nunc essent, haec scribere non auderem; sed sentio me debere...
SIGNUM?
Uxor mea et familia mea in alia provincia Canadensi habitant. Horis ab iis quos amamus et carissimos habemus absumus. In medio nullius loci sumus, longe ab amicis, centris mercatoriis, et, quod multo molestissimum est, a Missa quotidiana. Saepe de hoc cogitavi, quia Missa quotidiana anima apostolatus mei erat et est, fons et culmen omnis gratiae. Directorem meum spiritualem rogavi cur nos Deus huc adduxisset. Sacra ex auxiliis quae semper habuimus. Sine spiritu amittendo respondit, "Deus te praeparat ad tempus quo haec auxilia iam non praesto erunt." Itaque eum quaero ubi est, ibi, latens in anima mea paupercula... et per Adiutorem meum, Spiritum Sanctum, invenio eum quem desidero.
Itaque, officiis nobis impositis, ego et uxor mea annum proximum unum aedificium in horreum, alterum in gallinarium transformavimus; vaccam lactantem, gallinas et pullos emimus, hortumque magnum plantavimus. Pascua nostra saepivimus, falcem, rastrum et fasciculum veterem emimus, et mox foenum faciemus. Horrea nostra parva avena et tritico implevimus et aquam nostram bene purgavimus. Quasi Deus nos ad... sui sustentatio...quantum fieri potest a "systemate" pendeant, in quo in mundo Occidentali magis magisque difficilius est simpliciter superesse. Quasi nos ad tempora quae directe imminent praeparat - ad acerbissimas probationes quas mundus umquam vidit. Hoc facimus "in luce diei," non in clam. Nos spiritualiter et, sane, physice, ad dies imminentes nos praeparamus. Humiliter, rogo, num Dominus nuntium tibi scribit, hoc tempore sine verbo, sed actionibus quas nos impulit?
MOX…
Propheta Ezechiel pergit scribere:
Et factum est verbum Domini ad me, dicens: Fili hominis, quod est proverbium hoc quod habes in terra Israel: "Dies longi sunt, et visio non ad quicquam pervenit"? Dic ergo ad eos: Haec dicit Dominus Deus: Finem dabo proverbium hoc; non dicetur ultra in Israel. Dic autem ad eos: Appropinquaverunt dies, et impletio omnis visionis. Quodcumque loquor, finem habet, et non differetur amplius. In diebus vestris, domus exasperans, quodcumque loquor, adducam, dicit Dominus Deus... Fili hominis, audi domum Israel dicentem: "Visio quam videt, de longinquo prophetat!" Dic ergo ad eos: Haec dicit Dominus Deus: Omnia verba mea non differentur amplius; quodcumque loquor, finem habet, et fiet, dicit Dominus Deus. (Ezechiel 12:21-28)
Quamquam affirmo nos tempus consilii Dei certo scire non posse, non verum dicerem nisi tibi dicerem me in ossibus meis sentire nos... momentis abest ab eventibus globalibus mutantibus, si non diuinitus quod cursum ad finem huius aetatis statuet.
Scilicet, multi sunt qui dicent, "Hoc iam audivimus! Tu es altera vox, quae, sive benevola sive non, plus terroris incitantis, obsessionis insalubris de finibus temporum, et distrahendi ab iis quae vere valent, creat." Responsum meum satis simplex est:
Non tardat Dominus promissionem suam, sicut quidam "moram" existimant, sed patienter agit erga vos, nolens aliquos perire, sed omnes ad paenitentiam recipere. Dies autem Domini, ut fur, veniet... (2 Petr 3:9-10)
Non est negotium meum quando Dominus adducat iudicium ultimum quod Catechismus docet, Era in pace a Patribus Ecclesiae et Pontificibus modernis anticipata, vel
adventus illius antagonistae quem Traditio vocat "antichristi"Sed totum nostrum est vigilare et precari ut dolores partus qui eos comitantur — et qui multis casibus statim..." milliones vitarum abstulere—noli nos improvisos decipere "sicut fur" in nocte.
Cum autem nubem orientem ab occidente videritis, statim dicitis pluere, et sic pluit... Hypocritae, qui speciem terrae et caeli nostis iudicare; tempus autem praesens nescitis iudicare? (Luca 12:54, 56)
FIAT!
Amici mei, ego quoque sentio sicut olim Sanctus Bonifacius, cuius memoriam hodie commemoramus. Ad res futuras eius, quae tempore suo martyrium futurum erat (et erat), respiciens, dixit,
Terreor cum haec omnia cogito. Timor et tremor me invenerunt et tenebrae peccatorum meorum paene me operueruntLibenter munus Ecclesiae regendae, quod suscepi, abdicarem, si talem actionem exemplo patrum aut sacra Scriptura iustificatam invenire possem. -Ut Liturgiam Horarum excolerent, Vol. III, p. MCDLVI
Ita, libenter desisterem a loquendo de rebus quae futurae sunt, si In exemplo sanctorum et prophetarum antiquorum invenire possem "talem actionem iustam fuisse." Sed non possum. Potius, invenio rectam responsionem iterum atque iterum esse fidei: "Fiat mihi secundum verbum tuum." (Lucas 1:38). Itaque,
Neque canes simus qui non latrant, neque spectatores taciti, neque stipendiarii qui lupo fugiunt. Sed simus pastores diligentes gregem Christi custodientes. Totum Dei consilium potentibus et humilibus, divitibus et pauperibus, hominibus omnis ordinis et aetatis, quantum Deus nobis vires dat, tempore opportuno et importuno, praedicemus. —Sanctus BonifaciusLiturgia Horarum, Vol. III, p. MCDLVI
Itaque, dum inter pascua et apostolatum iter facio, Dei gratia, verba quae in corde meo salunt dicere pergam. Iam in tempore faeni messis sumus, itaque ignoscite mihi, quaeso, si paulo minus frequenter scribo aut divulgo. Sed si hic locus, quo Deus familiam meam adduxit, in voluntate eius est, haec tempora silentii etiam pars consilii eius sunt. Precibus vestris plus quam omnibus confido, et commoveor liberali effusione litterarum vestrarum et donationum, quae lupum reapse a porta arcere fecerunt. Mihi carissimi estis, quisquis estis qui hoc "pascuum spirituale" frequentatis.
Dilige Iesum toto corde tuo, et cetera omnia bene erunt.
Orate pro me, ne fugiam propter metum luporum. —BENEDICTUS XVI PAPA, die XXIV mensis Aprilis, anno MMV, in Foro Sancti Petri Homilia
