Cumque implerentur dies pentecostes erant omnes pariter in eodem loco. Et factus est repente de caelo sonus tamquam advenientis spiritus vehementisEt replevit totam domum ubi erant sedentes. (Actus II, 2-1)
PER historiam salutis: Deus non tantum vento usus in opus divinum, sed fit et se ipsum quasi in ventum (cfr Io III: VIII). Quod verbum Graecum Spiritus ut non solum Hebraeis, ruah significat tam "ventus" et "spiritum." Ventum est ad Deum, fit pro ditans guttura, mundaret, neque acquiratis judicium (videatur Mutare a ventis).
Vidi quattuor angelos stantes in quattuor angulis terrae, retinentes... quattuor venti terrae, ut nullus ventus flaret super terram aut super mare aut contra ullam arborem… “Nolite nocere terram aut mare aut arbores, donec signemus super frontem servorum Dei nostri.” (Apoc. 7:1, 3)
Pentecoste precamur:
...mitte Spiritum tuum in vitas nostras cum potentia venti vehementis... -Ut Liturgiam Horarum excolerent, Precatio Matutina, Volumen II
Ventis agitatus
Sive venti sint tribulationis personalis sive Multitudo tempestat Confluentibus per orbem terrarum, multi vestrum timent—concussi a circumstantiis vitae vestrae, a mirabili morum declinatione, vel ab eo quod Domina nostra monuit venturum esse super mundum impenitentem. Flectens animi impetum facit, si non desperatio. Dum de hoc orabam, in corde meo sensi:
Quodque momentum — et Divina Voluntas in eo contenta — quasi ventus Spiritus Sancti sunt. Ut ad metam tuam naviges: unio cum Deo,—semper velum fidei, malo voluntatis impositum, attollere oportet. Nolite timere hunc ventum capere! Numquam timeatis quo venti voluntatis Dei vos aut mundum ducunt. Omni momento, Spiritui Sancto confidite, qui, secundum consilium meum, ubi vult flat. Etiamsi hi venti divini vos in magnam tempestatem ferant, semper vos tuto portabunt quo vobis ire necesse est ad bonum et sanctificationem animae vestrae aut ad correctionem mundi.
Pulchrum hoc verbum fiduciae est! Primo, Spiritus in vento est, etiamsi castigationem ferat. Voluntas Dei est, nam in momento praesens Deus vivit, agit, ducit, habitat, cum actione hominum intersecat. Quicquid sit, sive magna consolatio sive tribulatio, sive bona valetudo sive morbus, sive pax sive tentatio, sive vita sive mors, omnia manu Dei permittuntur et ad sanctificationem animae tuae ordinantur. In omni momento Divina Voluntas Dei in vita tua intra momentum praesens flat. Nihil aliud a te requiritur nisi ut vela fiduciae in ventos momenti tollas et, gubernaculo oboedientiae verso, id facias quod momentum requirit. temporis officium... Sicut ventus invisibilis est, ita etiam intra hoc momentum latet potentia Dei te transformandi, sanctificandi et sanctum faciendi – immo, latet post res cotidianas, ordinarias, insolentes; post cruces et consolationes, voluntas Dei semper adest, semper operans, semper activa. Anima ancoram rebellionis tollere debet, et hic ventus sanctus eam ad portum ad quem destinata est spirabit.
Jesus dixit,
Ventus ubi vult spirat et vocem eius audis sed non scis unde veniat et quo vadat faciunt; sic est omnis qui natus est ex spiritu. (III Ioannes: VIII)
Venti Divini subito mutari possunt, hoc modo nunc illuc flantes. Hodie in sole navigo — cras in tempestatem terribilem iactus sum. Sed sive maria vitae tuae tranquilla sunt, sive magnae undae te undique oppugnant, responsum tibi semper idem est: velum tuum actu voluntatis sublatum tenere; in officio momenti stare, sive lenis aura est sive asper aspergo salis marini animam tuam transeat. Nam in hac actione divina est gratia te transformandi.
Meus cibus est ut faciam voluntatem eius qui misit me ut perficiam opus eius. (Io 4)
Ventus Divinus est vis necessaria ad vitam tuam ad Portum Sanctitatis movendam. Quod Deus a te petit est ut huic Voluntati docilis sis, cum fiducia filii.
Nisi conversi fueritis et facti sitis sicut parvuli, non intrabitis in regnum caelorum. (Mt 18:3)
ET FRUCTUS VENIET
Num pax tibi his temporibus deest? Gaudium? Amor? Benignitas? Dominum olim rogavi, “Cur? Cur omnes mei labores in oratione, Missa quotidiana, confessione regulari, lectione spirituali, et incessanti mendicitate fructum conversionis quem tam desidero non pepererunt? Adhuc cum eisdem peccatis, eisdem infirmitatibus luctor!”
Quia me non amplexi estis in angustiis larvis Sanctae Voluntatis meae. Amplexi estis me in Verbo meo, in Praesentia mea Eucharistica, et in Misericordia mea, sed non in larvis tribulationum, aerumnarum, contradictionum, et crucium. Non fertis fructum Spiritus mei, quia non manetis in mandatis meis. Nonne hoc dicit Verbum meum?
Sicut palmes non potest ferre fructum a semet ipso nisi manserit in vite sic nec vos nisi in me manseritis. (John XV, IV)
Quomodo in Me manetis?
Si mandata mea servaveritis, manebitis in dilectione mea... Qui manet in me, et ego in eo, hic fert fructum multum, quia sine me nihil potestis facere. (15:10, 5)
Mandata mea sunt Voluntas Mea Sacra pro te, quae quotidie in praesenti momento celatur. Sed cum Voluntas Mea carni tuae non convenit, in ea manere recusatis. Potius, me in formis praesentiae Meae iucundioribus quaerere incipitis, potius quam in amore Meo, in mandatis Meis, manere. Me in una forma adoratis, sed me in altera contemnite. Cum terra ambularem, multi me secuti sunt cum me in forma quae eis conveniebat praesentabam: ut medicum, doctorem, miraculorum factorem, et ducem triumphatorem. Sed cum Messiam suum in specie paupertatis, mansuetudinis, et lenitatis viderunt, discesserunt, ducem politicum potentem quaerentes. Cum Messiam suum sibi praesentatum esse ut signum contradictionis ad modos vivendi suos, signum lucis et veritatis et convictionis, non manere voluerunt, et aliquem quaesiverunt qui decadentiam eorum laudaret. Cum Messiam suum in agni immolati specie affligente, cruentato, livido, flagellato et transfixo, quasi probationis et crucis incarnatione, viderunt, non solum mecum manere recusaverunt, sed multi irati sunt, deriserunt et in me conspuerunt. Virum Mirabilium, non Virum Dolorum, volebant.
Ita et tu me amas cum tibi voluntas mea placet, sed cum Voluntas mea in specie Crucis apparet, me deseris. Diligenter iterum audi Verbum meum si vis fructum sanctitatis in vita tua aperire:
Omne gaudium existimate, fratres mei, cum in tentationes varias incideritis, scientes quod probatio fidei vestrae... constantiam producit… Beatus vir qui suffert tentationem, quoniam cum probatus fuerit accipiet coronam vitae. (Iacobus 1:2,3,12)
Sicut Lilium Vitae e Sepulcro ortum est, ita etiam fructus Spiritus Mei, corona vitae, ex anima orietur quae Sanctam Voluntatem Meam in omnibus suis larvis, praesertim Crucem, amplectetur. Clavis tibi, filia mea, est FIDES: omnia in fide amplectere.
Noli timere, frater mi care! Noli sollicitari, soror cara! Voluntas Dei hoc ipso momento in vita tua et in mundo flat, et omnia quae tibi necessaria sunt in se portat. Sancta Voluntas eius est sacrum tuum refugium. Est latibulum tuum. Est fons gratiae, sepulcrum transformationis, et petra super quam vita tua stabit cum tempestates, quae hic sunt et veniunt, mundum in horam purificationis suae demergent.
Tunc omnis autem disciplina in praesenti quidem videtur non esse gaudii sed maeroris postea autem fructum pacatissimum exercitatis per eam reddit iustitiae qui. (Heb 12:11)
Purificatio venit: monitum propheticum
Per multos annos inter milia clericorum populares fuerunt nuntii Dominae Nostrae per Patrem Stephanum Gobbi et Motum Marianum Sacerdotum. Dum multi dolebant quod admonitiones, ut dicitur, circa et post annum 1998 culminaverant, sicut Domina Nostra suggerere visa est, significanter, etiam satis mature in locutionibus, ut dicitur, dixerat…
Purificatio adhuc differri vel breviari potest. Multae cruciatus adhuc vobis parceri possunt. Audite me, filii, cum simplicitate. Si parvi estis, tum me audietis et exaudietis. Parvuli vocem Matris optime intellegunt. Beati qui adhuc me audiunt. Nunc lucem veritatis recipient et a Domino donum salutis obtinebunt. —ex “Libro Caeruleo”, n. 110
Ergo, aut purificatio dilata est, aut Pater Gobbi Dominam Nostram male intellexit, aut simpliciter erravit. Sed ut theologus Marianus, Dr. Marcus Miravalle, indicat in casibus ubi vates in quodam puncto "errat":
Aliquando prophetia talem habitum vitiosum debet acta ad damnationem integro supernaturalem communicata propheta prophetiae proprie authenticum dignoscitur. -Dr. Mark Miravalle, Apocalypsis privata, cernentibus cum ecclesia, P. 21
Per aliquot annos, anima quaedam occulta, quam ego ipse novi, locutiones audibiles a Iesu et Maria per spatium plurium annorum acceperat. Director eius spiritualis est P. Seraphim Michalenko, vicepostulator pro canonizatione Sanctae Faustinae. Abhinc aliquot annos, Domina Nostra huic viro significavit se per nuntios Libri Caerulei — collectionem locutionum interiorum defuncto P. Gobbi datarum — cum eo loqui pergere. Nunc, interdum, numerum nuntii ante se apparere visibiliter videt. (Hoc phaenomenon mihi personaliter confirmatum est, eo quod interdum numeros accepit qui perfecte congruunt cum eo quod eo momento scribo, adeo ut nuntii eadem verba vel phrases continent quos ego usus sum.)
Iam per aliquot menses numeros "Blue Book" accepit, qui omnes "ultimam noctem anni" cadunt, id est, die XXXI Decembris. Nuntii validi et pertinentiores sunt quam cum ante duo decennia scripta sunt. Subtilis nuntius perspicuus est: mundus in... Eva magnae mutationis. Heri vesperi (die X mensis Octobris, anno MMXVI), numerum 440 accepit. Titulus "Lacrimae Meae" appellatur. Est... 
Significans est quod, proxima hebdomade, duae statuae in domo eius, Dominae Nostrae Fatimae et Iesu et Sacratissimi Cordis eius, oleum fragrans ex oculis suis stillare coeperunt. Nuntium hic partim cito, memor edicti Sancti Pauli non extinguendi, sed discernendi prophetiam.
Ora ut salutem mundi implores, qui nunc tetigit profunda impietatis et impuritatis, iniustitiae et egoismi, odii et violentiae, peccati et mali.
Quotiens et quot modis ego ipse interveni ut vos ad conversionem et ad reditum ad Dominum pacis vestrae et gaudii vestri impellerem! Haec est causa innumerabilium apparitionum mearum, [pro hoc motu], quem ego ipsa per omnem orbis partem propagavi. Ut Mater, viam qua ingredi debetis ad salutem vestram adipiscendam, iterum atque iterum demonstravi!
Sed ego non auditus sum. Per viam reiectionis Dei et Legis eius Amoris ambulare perrexerunt. Decem Praecepta Domini continenter et publice violantur. Dies Domini non iam veneratur, et Nomen eius sanctissimum magis magisque contemnitur. Praeceptum amoris proximi quotidie violatur per egoismum, odium, violentiam et divisionem quae in familias et in societatem intraverunt, et per bella violenta et cruenta inter nationes terrae. Dignitas hominis, ut liberae creaturae Dei, tribus vinculis servitutis interioris conteritur, quae eum victimam passionum disordinatarum, peccati et impuritatis facit.
Huic mundo, momentum castigationis eius iam advenit. Ingressus es
Tempora gravia purificationis et passionum omnibus crescere debent.
Etiam Ecclesia mea purificationem requirit a malis quae eam afflixerunt et quae eam per momenta doloris et passionum suarum vivere cogunt. Quanta apostasia!
diffusa est, propter errores qui hoc tempore disseminantur et a maioritate, sine ulla ulteriore reactione, accipiuntur! Multorum fides exstincta est. Peccatum commissum, iustificatum, non amplius confessum, animas servitutem mali et Satanae reddit. In quam miserum statum haec, dilectissima mea Filia, redacta est!...tempus quod te expectat est illud tempus quo misericordia divinae iustitiae desponsabitur, ad purificationem terrae.
Noli annum novum cum strepitu, cum clamoribus et cum cantibus gaudii exspectare. Exspecta eum cum intensitate.
Precatio eius qui iterum reparare vult pro omni malo et peccato in mundo. Horae quas victurus es inter gravissimas et acerbissimas sunt. Ora, paterere, offerre, reparare una mecum, quae sum Mater Intercessionis et Reparationis.
Ita vos — dilectissimi mei et filii Cordi meo consecrati — his ultimis horis anni lacrimae meae facti estis, quae super immensum dolorem Ecclesiae et totius humanitatis cadunt, dum in tempora gravia purificationis et magnae tribulationis ingredimini. — nuntius datus Rubbio (Vicentiae, Italiae), die XXXI Decembris, anno MCMXC
Denique, etiam notare velim nuntium qui in prima pagina situs interretialis iacebat. Verba a IesuPer Jennifer veniunt, iuvenis matris et dominae Americanae, cum qua ipse multis occasionibus locutus sum (et interrogavi). Nuntii eius directe a Iesu venire dicuntur, qui ei loqui coepit. aeque sonore uno die postquam Sanctam Eucharistiam in Missa accepit. Nuntii fere quasi continuatio nuntii Divinae Misericordiae leguntur, attamen cum insigni pondere in "ianuam iustitiae" potius quam "ianuam misericordiae" — quasi vero "tempus misericordiae" "divinae iustitiae" desponsaretur. Nuntii eius Monsignori Pawel Ptasznik, amico intimo et collaboratori Ioannis Pauli II et Secretariae Status Polonicae pro Vaticano, traditi sunt. Nuntii ad Cardinalem Stanislaum Dziwisz, secretarium personalem Ioannis Pauli II, traditi sunt. In conventu subsequenti, Monsignor Pawel dixit se "nuntia in mundum quoquo modo posse diffundere debere."
Quisquis hodie titulos spectans parallelam perturbantem videbit cum illo nuntio qui in situ interretiali Jenniferae iam aliquot annos iacet:
Fili mi, filiis meis dico genus humanum nimium in se ipso confidere et ibi te victimam proprii peccati fieri. Mandata, filii mei, attendite, nam illa sunt introitus vester in regnum.
Hodie fleo, filii mei, sed ii qui monitis meis non obtemperant, cras flebunt. Venti veris in pulverem aestatis ascendentem mutabuntur, dum mundus magis deserto similis apparebit.
Antequam genus humanum calendarium huius temporis mutare possit, ruinam oeconomicam vidisses. Ii tantum qui monitis meis oboediant parati erunt. Septentrio Meridiem oppugnabit dum duae Coreae inter se bellum gerant.
Hierosolyma tremebit, America cadet, et Russia cum Sinis se iunget ut dictatores novi mundi fiant. Imploro in monitis amoris et misericordiae, quia ego sum Iesus, et manus iustitiae mox praevalebit. —Iesus Jenniferae dictum esse dicitur, die XXII mensis Maii, anno MMXIV; wordsfromjesus.com
Fortasse tempus est ut cynismus Catholicorum erga prophetiam mitescat, et spiritus docilitatis et cooperationis cum Caelo eius locum occupet, cum multas harum prophetiarum in procinctu esse videamus, quodam modo vel alio. Tempus nobis precandi et intercedendi pro mundo iamdudum, iamdudum expectatum est, dum venti mutationis pergunt flare.
Tu constituis nuntios tuos spiritus, et ministros tuos ignem urentem (Psalmus 104:4).
Primum editum die 2 Iunii 2009 et hodie renovatum.
Click hic Subscribe or Subscribe Journal huic.
Gratias tibi ago quod in decimis tuis nostri meministi.
-------
Click transferendum est sub hanc in alia lingua,
