Necessitas vitae interioris

 

te elegi et posui te
ite et ferte fructum qui manebit.
(John 15: 16)

Non est igitur materia inveniendi
per "novam rationem".
Progressio iam exstat:
hoc est consilium in Evangelio
et in Traditione viva…
centrum habet in ipso Christo;
qui cognoscendus, amandus et imitandus;
ut in ipso vivamus
vita Trinitatis;
et cum eo transmutare historiam
donec impleatur in caelesti lerusalem.
-POPE c. IOANNES PAULUS II,
Novo millennio Inuente, n. LXVII

 

Audi hic:

 

Wquapropter etiam nonnullae animae christianae permanentem impressionem in circumstantium relinquunt, etiam tacitam eorum praesentiam congressi, cum alii, qui videntur donati, etiam inspirantes.

Meminimus anno 2002 cum sanctus Ioannes Paulus II praeterivit in "papomobile" paucos tantum pedes abeuntes. Praesentiam Iesu in ipso sentire potuistis. Ceu vertens vultus adultorum juxta me, lachrymae defluebant genas. Ioannes Paulus II vita penitus me ad hanc diem impacta est.

Tale saepe accidit cum Sanctis, qui angustam viam ingressi sunt Verus Christianismus veterem hominem ad necandum, ut in eis vita Trinitatis habitet. Hi sunt christiani qui non solum in operibus exterioribus, sed potius in vita interiore, in necessitudine cum Deo — id quod hodie a pluribus negligitur. Quaesivi a sacerdote semel quantum in seminarii sui disciplina spiritualitatem, Sanctorum scripta, etc. "Nihil". Forsitan una e radicibus causarum spiritualium temporum nostrorum discriminum iacet.

Non confirmasti infirmos neque sanasti infirmos neque alligasti laesos. Errantes non revocasti, nec perditos quaesisti, sed illos duriter et crudeliter imperasti. Et dispersi sunt propter inopiam pastoris, et facti sunt cibus omnibus bestiis. (Prophetia Ezechielis 34: 4, 5)

 

Fructus quod Lasts

Pharisaei autem exteriores pietatis ostentationes erant notissimi. Jesus autem quasi hypocritas eos confitebatur.

Tamquam sepulcra dealbata es, quae foris pulchra apparent, intus vero plena sunt ossibus mortuorum, et omni spurcitia. (Evangelium secundum Matthaeum 23: 27)

Contra, S. Iacobus provocavit Christianos qui interius intenti erant;

Si frater aut soror non habet indumentum et non cibum in die, dicit autem unus de vobis illis: Ite in pace, calefacimini et comedite bene; quid boni est? (James 2: 15, 16)

Manifestum est ergo quod Verus Christianismus testis totius personae, testis authentica. 

Homo hodiernus libenter testes quam magistros audit, et si magistros audit, quia testes sunt…. Mundus postulat et exspectat a nobis vitae simplicitatem, orationem spiritum, caritatem in omnes, praesertim erga humiles et pauperes, oboedientiam et humilitatem, privationem et sui ipsius sacrificium. Sine hac sanctitatis nota, sermo noster difficultatem habebit ad cor hominis hodierni. Vacuum et sterile periculum est. -POPE c. Paulus VI, Evangelii nuntiandi, N. XXXIII

Aliquot abhinc annis diutissime laboravi (sicut plurimae hebdomades), sed tempus orationis meae laborabat. Cum advenit tempus ut vocaret rectorem meum spiritualem, dixit, "Quomodo ergo vita vestra est?" Respondi "Bene, percussus est et desidero, tam occupatus fui." Cui plane respondit, "Tum tempus perdis."

Hebescit me sua hebetudine — sed mox intellexi: sine corde in oratione et praesentia Iesu excolitur, quid expectavi ut fructum in vita et in mea familiari et apostolatu proferre?

Tempus nostrum usque movetur quod saepe animi perturbationem gignit, dum periculum adest «efficiendi ut efficiatur». Huic temptationi obsistere debemus, «esse» studentes priusquam «faciamus». -POPE c. IOANNES PAULUS II, Novo millennio Inuente, n. LXVII

Quaedam una res est: si enim non ora, non est necesse nobis. Mundus non est inanis opus animabus et cordibus. Fr. Tadeusz Dajczer, The Gift of fides / fides Inquiring (Arma Foundation of Mary)


Patuit Iesus non omnes Christianos eosdem fructus proferre; occupatio, munditia, anxietas, tentationes, &c. cor obdurare possunt, his zizania superare, eamque maxime sterilem relinquere. Sed cor, quod altam necessitudinem cum Iesu fideliter colit, fit "terra pinguis";

In pingui solo semen seminatus est, qui verbum audit et intellegit, qui quidem fructum affert, et facit fructum centesimum, sexagesimum, aliud trigesimum. (Evangelium secundum Matthaeum 13: 19, 23)

Audire et intelligere verbum significat vivunt ei. ^[1]cf. James IV: VIII

Ioannes Paulus II admonuit nos ut caveremus.

... tentatio quae omne iter spirituale ac opus pastorale perenniter obsidet: id cogitandi eventus ex nostra facultate agendi et instituendi pendere.

Utique, inquit Deus, rogat nos ut cum gratia cooperemur omnesque facultates nostras intelligentiae et industriae in serviendi causa Regni investimus. autemprosequitur.

... exitiale oblivisci quod «Sine Christo nihil possumus facere '(Cfr Io 15) ... Oratio est quae nos in hac veritate fundat. Constanter nos admonet de primatu Christi ac cum Ipso coniuncte; primatus vitae interioris et sanctitatis. Cum hoc principium non observatur, quid mirum si pastoralia consilia ad nihilum deveniunt et nos intemperanti vanitatis sensu relinquunt? -Novo millennio Inuente, N. XCVII

Quam praescius ille fuit, ut nunc observamus, ecclesias reformidat, iuventus religio instituta deseret;^[2]cf. cnbc.com et ecclesias per orbem Occidentalem claudunt! Quot pastoralia consilia, iuvenum programmata et aspirationes synodales ad miserum finem pervenerunt — idcirco quod ea exsequuntur interiore vita carent?

 

Quae est vita interior?

Nunquam Romani antiqui scelestissimis poenis caruerunt. Flagellatio et crucifixio inter notiores crudelitates fuerunt. Est autem alius fortasse pessime servatus, quod ligandi cadaver ad tergum homicidae damnati. Sub poena mortis nulli liceat eam auferre. Et sic damnatus scelestus tandem inficiatur et moriatur.^[3]cf. Vetus est homo; videre hic et hic

Verisimile fuit hanc imaginem efficacem et frequentationem in mentem venisse, cum S. Paulus scripsit:



Exue veterem hominem tuum, qui ad pristinam vitam pertinet, et per fallacias desideria corruptus, et in spiritu mentium reno- varis, et novam naturam indue, ad similitudinem Dei in vera iustitia et sanctitate creatam. (Cfr V, 4-22)

Alio modo pone…

... non deficimus animo. Etsi exterior homo tabescit, interior renovatur quotidie. (2 4 ad Corinthios: 16)

Simul sumptis intelligimus exteriorem hominem esse corpora nostra, quae manent passionibus obnoxia, senescit, privatio etc.

Bonus homo de thesauro bonitatis in corde suo facit bonum, malus autem ex multa mala facit malum. (Evangelium secundum Lucam 6: 45)

Quod ergo necessarium est, christianum est "mori" veterem naturam et Spiritu vivere.^[4]Si enim secundum carnem vixeritis, moriemini: si autem spiritu facta carnis mortificaveritis, vivetis. Romans 8:13;

Via perfectionis transit per crucem. Sanctitas non est sine abrenuntiatione et certamine spirituali. Progressio spiritualis secumfert ascesim et mortificationem quae gradatim ad vivendum in pace et laetitia beatitudinum ducit. -Catechismum Catholicae Ecclesiae, N. XCVII

Posside anima pacifica et circa vos millia, salvus erit. -Seraphim de Sarov

Attamen vita christiana non est tantum abrenuntiatio — sicut Buddhistae qui mortificationem exercent ut transcendentem attingat statum, in quo nec dolor, desiderium nec sensus sui ipsius est. Propositum eorum ex cyclo reincarnationis solvendum est (Nirvana). Christianus autem a peccato poenitet, et ab idolis dissociat per dolorem prorsus insitam voluntatem adimplere Deum cognoscendi et possidendi;^[5]« Sive cognoscimus sive non, oratio est occursus siti Dei cum nostris. Deus sitit ut illum sitiamus. -Catechismum Catholicae Ecclesiae, N. XCVII et verum seipsum, factum ad imaginem suam, cognoscere et possidere. Buddhista evacuatur, dum Christianus exuberat;

Qui credit in me, sicut dicit Scriptura: Flumina aquae vivae ab intus fluent. (John 7: 38)

Ab interiori vita. Ita christianus, qui non solum sibi ipsi moritur, sed interiorem hominem colit, incipit vitam Iesu aliis manifestare in testimonium spiritus et virtutis;

Hunc thesaurum tenemus in vasis fictilibus, ut sublimitas sit ex Deo et non ex nobis, semper mortificationem Iesu in corpore circumferentes, ut et vita Iesu in corpore nostro manifestetur. Semper enim nos, qui vivimus, in mortem tradimur propter Iesum, ut vita Iesu manifestetur in carne nostra mortali. (2 4 ad Corinthios: 7, 11)

 

Interior Vita colenda

Ita christianus sibi moritur pressius ut resuscitatus resurgat. Haec est clavis ad afferendum fructum qui perstat: eo attingit cum cum S. Paulo dicere possumus: Christo confixus sum; vivo autem iam non ego, sed vivit in me Christus.^[6]2 ad Galatas: 20 Sed quomodo?

si Baptismus concipit Christus in corde novi nati christiani, tunc relinquitur ut homo « pascat » interiorem hominem, qui eam « ad maturitatem perducat, ad mensuram aetatis plenitudinis Christi ».^[7]Ephesians 4: 13

Utique, Eucharistia est « fons et culmen vitae christianae ».^[8]Eucharistia est « fons et culmen vitae christianae ». « Cetera sacramenta, immo omnia ecclesiastica ministeria et apostolatus opera, cum Eucharistia cohaerent et ad eam ordinantur. Nam in beata Eucharistia totum bonum spirituale Ecclesiae continetur, ipse scilicet Christus, Pascha nostrum.' CCC, n. 1324 Sed quid adfert Christianus ab Ipso ad culmen clavis est ad vitam interiorem; oratio.

Hac de re non intelligitur crepitatio infantiae vel orationum liturgicarum. Sed incipere orare "ex animo."

Spiritus est Deus, et eos, qui adorant eum, in spiritu et veritate oportet adorare. (John 4:24).

Oratio christiana ulterius procedere debet: ad amorem Domini Iesu cognoscendum, ad unionem cum Ipso.  -Catechismum Catholicae Ecclesiae, N. XCVII

Non est ergo hoc de precibus cumulare ut "fiat fiat." Hoc est de amore cum Jesu, cum Deo tuo.

Multos deplorare catholicos audio, pastores suos de peccato non satis praedicare. Sed quid adhuc gravius ​​est, quod homilis incipiunt exercere et docere quomodo orare! Oratio enim plane est quomodo pendet Christianus in Vitis, id est Christus, et discit audire vocem suam, voluntatem suam, ut vincat peccatum et ferat fructum.^[9]Rom 12: 2 Oratio est quomodo « succus Spiritus Sancti » — gratia — fluere incipit sicut «aqua viva» in anima. 

Oratio in vita dei. Nos in intimitatem vitae trinitariae introducit… -Catechismum Catholicae Ecclesiae, N. II, XXX

In quantum huiusmodi,

Oratio vita est cordis novi. -CCC, n.2697

Si non oras « in spiritu et veritate », novum cor in Baptismo datum est mori.

Ita nunc ad cor pervenimus vitae interioris: est familiarius apud Deum. Inde est quod Catechismus tam pulchre enuntiat:

Homo, ipse creatus ad "imaginem Dei" vocatus ad necessitudinem personalem cum Deo... oratio est viva relatio filiorum Dei cum eorum Patre, qui supra modum bonus est, cum Filio eius Iesu Christo et cum Spiritu Sancto. Spiritus. -Catechismum Catholicae Ecclesiae, N. II, XXX

« Oratio contemplativa mea sententia », S. Teresia de Avila dixit, « nihil aliud est quam arcta inter amicos communicatio; significat frequentius esse soli cum Illo quem novimus nos amare.^[10]S. Teresiae a Iesu, In Libro vitae Her, In 8,5 Platonis Philosophi a S. Teresia a Iesu, tr. K. Kavanaugh, OCD, and O. Rodriguez, OCD (Washington DC: Institutum Studiorum Carmelitarum, 1976), I, 67; Re quidem vera Missam hebdomadariam frequentare potest totam suam vitam, at si numquam cor suum ad vivam amicitiam cum Deo aperit, eius vita spiritualis trunca manet; eius opera, quamvis sint utilia, spiritualem potentiam amittunt; ipsa quasi nutrita nonnisi lacte potius quam solido alimento maturae permanet.^[11]Hebrews 5: 14 Sic interiorem hominem pasci debemus cum Eucharistia, Dei Verbo, ex corde et oratione, quae vere iusta est vera commutatio amoris inter te et Creatorem tuum.^[12]cf. Matt 22

confortamini in virtute per Spiritum eius in interiorem, et ut habitet Christus in cordibus vestris per fidem; ut in caritate radicati et fundati... (Epistula ad Ephesios VI 3-16)

 

Apostolatus Potestas

Nunc ad exagitant, vel potius. crisis nostrorum temporum - vacuum praesens sanctus.

Ecclesia indiget sanctis. Omnes ad sanctitatem vocantur solus populus sanctus humanitatem renovare potest. IOANNES PAULUS II, Nuntius Iuventutis Mundialis MMV, Civitas Vaticana, 2005 Aug.

Non solum chartae catholicae qui historiam transformant, sed ii qui vere prope ad Jesum;

In his qui appropinquant mihi, sanctitatem meam, et coram omni populo, gloriam meam annuntiabo. (Leviticus 10:3, rNJB).

Hinc « primatus vitae interioris », quam S. Ioannes Paulus II innuit ut nos attendamus: propinquitatis Nostrae indicia perveniant ad Jesum. Hac in intima familiaritate nos fructus ferre qui restabit, quia sine Ipso nihil possumus. Sic…

Hoc articulo fidei, precationis et cum Deo colloquium, ut aperire corda nostra ad gratiam ac retro sublapsa referri sineret ad suos per verbum Christi nobis in omni potestate sua: Duc in altum! [In profundum mitte!]... Successorem Petri permittite totam Ecclesiam invitare ad hunc actum fidei faciendum, qui renovato orationis officio se exprimit. -POPE c. IOANNES PAULUS II, Novo millennio Inuente, N. XCVII

 

Ora semper sine fastidio.
(Evangelium secundum Lucam 18: 1)

 

Support Mark's full-time ministerium:

 

apud XI |

 

Ut de itinere Mark apud quod Verbum autem,
click to sub vexillo scribet.
Tua inscriptio est quis non participatur.

Nunc in Telegram. Preme:

Marci dies subsequatur 'signa temporum' in MeWe:

Mark post scripta est hic:

Audi per haec: