QUOD de maxime insigni est Domini nostri Iesu quia nihil est, quod non servat ipsum. Glória Patri non modo tunc gloriam suam communicare vult us in quantum facti sumus, cohaeredes et concorporales, in Christi recapitulata (cfr Eph III, VI).
De Messia loquens, Esaias scribit:
Ego Dominus vocavi te pro victoria iustitiaeTe tenui manu, te formavi, et posui te in foedus populi, in lucem gentium, ut aperias oculos caecorum, ut educats vinctos de custodia, et de carcere habitantes in tenebris (Isaiae 42:6-8).
Iesus, vicissim, hoc munus cum Ecclesia communicat: fieri lumen gentium, sanatio et liberatio iis qui peccato suo captivi sunt, et doctor veritatis divinae, sine qua nulla iustitia est. Hoc opus suscipere nobis constabit, sicut Iesu constitit. Nisi enim granum tritici in terram cadens mortuum fuerit, fructum ferre non potest. [1]cf. Ioannes II, V Sed etiam cum fidelibus hereditatem suam, sanguine solutam, communicat. Haec sunt septem promissa quae ex ore suo facit:
Vincenti dabo potestatem edere de ligno vitae, quod est in horto Dei. (Apoc. 2:7)
Victori secunda morte non nocebitur. (Apoc. 2:11)
Victori dabo de manna abscondito; dabo etiam amuletum album, super quod inscriptum est nomen novum... (Apoc 2:17)
Et qui vicerit et qui custodierit usque in finem opera mea,
Dabo illi potestatem super gentes. (Cf. Ap 2)Qui vicerit sic vestietur vestimentis albis et non delebo nomen eius de libro vitae et confitebor nomen eius coram Patre meo et coram angelis eius. (III Ap: V)
Et in victor faciam illum columnam in templo Dei mei, et non derelinquas eam iterum. Et scribam super eum nomen Dei mei et nomen civitatis Dei mei ... respiciamus (cf. Ap 3)
Et qui vicerit dabo ei sedere mecum in throno meo: ... (Apc 3)
Ut videmus Tempestas persecutionis in horizonte fluctuante, bene nobis erit hoc "Symbolum Victoris" relegere cum nos paulum opprimi sentimus. Attamen, ut antea dixi, sola gratia pura Ecclesiam per hoc tempus, dum Passionem Domini Nostri participat, sustentabit:
... haec sequentur eam Dominus in morte ac resurrectione peractam. -Catechismus Catholicae Ecclesiae, n. MMDCCCXVI
Ergo, si Iesus unctionem ante passionem accepit, sicut in Evangelio accepit,[2]cf. Ioannes II, V ita etiam Ecclesia unctionem a Deo accipiet ut eam ad propriam Passionem paret. Illa unctio similiter per “Mariam” veniet, sed hac vice per Matrem Dei, quae per eius intercessionem et… Flamma de amore ex corde eius, sanctis non solum ad perseverandum, sed etiam ad in terram hostium progrediendum instruendis auxilium feret. [3]cf. Et ille Novum Spiritu repleti, fideles, etiam adversus persecutores suos, dicere poterunt:
Dominus illuminatio mea et salus mea; quem timebo? Dominus refugium vitae meae; a quo trepidabo? (Psalmus hodiernus)
Nam nihil sunt passiones huius temporis comparatae ad gloriam futuram, quae revelabitur pro nobis Victores. [4]cf. XII Rom: II
Et ipse mutat Spiritus Sancti ... quo fit, qui habitant in temere et mutatur forma totius vitae suae. Naturale enim est spiritus in eis qui omnino occupatus otherworldly in futurum mundi prospectans et ignavis esse fortissimos viros. -St. Cyril of Alexandria, GloriaAprilis, MMXIII, p. XXXIV
Datur nobis ratio credendi Deum, sub finem temporum, et fortasse citius quam exspectamus, magnos viros Spiritu Sancto repletos et spiritu Mariae imbutos excitaturum esse. Per eos Maria, Regina potentissima, magna mirabilia in mundo operabitura, peccatum destruens et regnum Iesu Filii sui super [Nomen Dei] instituens. ruinae corrupti regni mundiHi viri sancti hoc perficient per devotionem, cuius ego tantum lineamenta principalia persequor et quae mea imperitia laborat. (Rev.18: XX) -St. Ludovici de Montfort penetratur, Ex MARIA, Secret, n. LXVII
First published March 30th, MMIX.
Related Reading
Franciscus et Passio Ecclesiae Imminens
Audi per haec:
Marci dies subsequatur «signa temporum» hic
Mark post scripta est hic:
Ut de itinere Mark apud quod Verbum autem,
click to sub vexillo scribet.
Tua inscriptio est quis non participatur.
V.
| ↑1 | cf. Ioannes II, V |
|---|---|
| ↑2 | cf. Ioannes II, V |
| ↑3 | cf. Et ille Novum |
| ↑4 | cf. XII Rom: II |