scandalis: Defectus, scelere denegatur.
At cum multis catholicis et iuvenes ad sacerdotium inclinatos maxime (praesertim lux perpetua luceat per lens de profanis instrumentis communicationis socialis), videtur eis quod ecclesia sed Christiana.
Verum est Ecclesiam per duo milia annorum multa peccata per membra sua incurrisse—temporibus cum actiones eius nihil aliud fuerunt quam Evangelium vitae et amoris. Ob hanc rem, multi graviter vulnerati, proditi, et emotionaliter, spiritualiter, et etiam physice laesi sunt. Hoc fateri debemus, et non solum fateri, sed etiam paenitere.
Atque hoc est quod Ioannes Paulus II Papa modo extraordinario fecit, dum per varias nationes orbis terrarum iter faciebat, veniam a certis coetibus et populis petens pro doloribus a peccatis Ecclesiae, praeteritis et praesentibus, effectis. Hoc etiam est quod multi boni et sancti episcopi fecerunt ad reparandum, praesertim, pro peccatis sacerdotum paedophilorum.
Sunt autem etiam multi qui verba "Me paenitet" numquam audiverunt a sacerdote, episcopo, aut laico qui eos vulneravit. Dolorem quem hoc inferre potest optime intellego.
SAPIENS CHIRURGUS
Attamen, dum haec cogito, non possum quin quaeram: si membrum corporis humani, exempli gratia manum, gangraena afflictum esse constat, num totum bracchium abscindatur? Si crus vulneratum et irreparabile est, num alterum quoque crus amputatur? Vel accuratius, si digitus minimus sectus est, num reliquum corpus destruitur?
At tamen, cum quis inveniat hic sacerdotem, illic episcopum, illic Catholicum professum qui "aegrotat", cur tota Ecclesia eiicitur? Si leucaemia (cancer) sanguinis est, medicus medullam ossium curat. Cor aegroti non excidit!
Morbum non extenuo. Gravis est et curari debet. Interdum... infirmum Membrum abscindendum est! Monita Iesu severissima non peccatoribus reservata erant, sed illis ducibus religiosis et doctoribus qui non vivebant quod praedicabant!
Quia tepidus es, neque calidus neque frigidus, te ex ore meo evomam. (Apocalypsis beati Joannis Apostoli 3:16)
A cordis
Sane, cum de Ecclesia Catholica loquor ut illa unum Ecclesia quam Christus instituit; cum de ea loquor ut Fonte Gratiae, Sacramento Salutis, vel Matre vel Nutrice, primum et ante omnia loquor Cordis—Sacratum Cor Iesu quod in ipso eius centro palpitat. Bonum est. Purum est. Sanctum est. Numquam prodet, laedet, laedet, aut laeserit ullam animam. Est per hoc Corde quo singula membra reliquae corporis vivant et victum suum atque facultatem proinde agendi inveniant. Et sanationem suam.
Ita, sanatio, quia quis nostrum, praesertim ii qui Ecclesiam Christi constitutam repudiant, dicere potest... we Numquam alteri laesimus? Ne igitur inter hypocritas illos numeremur quos Christus exspuet!
Sicut enim iudicatis, ita iudicabimini, et qua mensura mensieritis, remetietur vobis. Quare vides festucam in oculo fratris tui, trabem autem in oculo tuo non vides? (Evangelium secundum Matthaeum 7: 2, 3)
Sane, ut Apostolus Iacobus nobis narrat,
Quicumque enim totam legem servaverit, offendat autem in uno puncto, factus est omnium reus. (Iacobus 2:10)
Sanctus Thomas Aquinas hoc modo explicat:
Iacobus de peccato loquitur, non quantum ad rem ad quam convertitur et quae distinctionem peccatorum efficit… sed quantum ad… a quo peccatum avertitur... Deus in omni peccato contemnitur. -Summa Theologica, Ad obiectionem primam; Editio Secunda et Recensa, 1920;
Cum quis peccat, a Deo tergum avertit, cuiuscumque generis sit peccatum. Quam sanctimonii igitur sumus, si digitum in aliquem a Deo aversum intendamus, dum nostra... sua dorsum etiam avertitur.
Res haec est: Iesus ad nos venit per Ecclesia. Hoc erat eius desiderium, sicut ipse in Evangeliis praecepit. (Evangelium secundum Marcum 16: 15, 16)Et quid causa venit Iesus? Ad salvandos peccatores.
Sic enim Deus dilexit mundum, ut Filium suum unigenitum daret, ut omnis qui credit in eum non pereat, sed habeat vitam aeternam. ... In hoc probat caritatem suam Deus erga nos, quoniam cum adhuc peccatores essemus, Christus pro nobis mortuus est. (Ioannes 3:16; Romani 5:8)
Si dixerimus, “Non peccavimus,” mendacem facimus eum, et verbum eius non est in nobis. (John 1 1: 10)
Si peccatores igitur sumus — et omnes sumus — nos non debemus segregare a dono Dei nobis, quod per Ecclesiam ad nos venit, quia alterum membrum etiam peccator estDuae enim viae sunt a Christo separandi: una est a Patre ipso qui ramos aridos, qui iam fructum non ferunt, amputat. (John 15: 2)... Alterum autem est nostra recusatio inserendi Iesu viti ab initio, vel peius, eligere nos ab Eo removere.
Qui Ecclesiae Christi terga verterit, ad praemia Christi non perveniet... Deum Patrem habere non potes, nisi Ecclesiam matrem habeas. Dominus noster nos monet cum dicit: "Qui non est mecum, contra me est..." Sanctus Cyprianus (mortuus anno Domini 258); Unitas Ecclesiae Catholicae.
Ecclesia enim est corpus mysticum Christi—contusum, livoratum, sanguinans, clavis spinisque peccati perforatum. Sed tamen est eius corpus. Et si pars eius manebimus, patienter dolorem et dolorem intra illud tolerantes, aliis condonantes sicut Christus nobis condonavit, aliquando etiam in aeternum experiemur. resurrectio eius.
