Ik zag hoe er voor de vierde week op rij weer een regenbui over ons door droogte geteisterde land trok. Het is nu zo droog dat de bladeren van sommige populieren al geel beginnen te worden – in juli. Het is een machteloos gevoel om de regen te ruiken, om hem in de verte te zien vallen, terwijl het knisperende gras onder mijn voeten in poeder verandert.^[1]Ironisch genoeg was dit een van de koudste zomers uit de geschiedenis! Nou, ik heb het mezelf vandaag weer eens duidelijk gemaakt: ik heb er geen controle over. Lees verder →