Hoop en ultieme wanhoop

 

De Heer zei tegen Kaïn: “Wat heb je gedaan?…”
De vraag van de Heer… wordt ook behandeld
voor de mensen van vandaag,

om hen de omvang en de ernst ervan te laten beseffen
van de aanslagen op het leven
die de menselijke geschiedenis blijven kenmerken...
—POPE ST. JOHANNES PAULUS II,
Evangelium Vitaen. 10

of via YouTube

 

SDe waarschuwing van Johannes Paulus II voor een opkomende ‘cultuur van de dood’ in het Westen is een centrale profetische uitspraak gebleken waaraan alle andere woorden hun context ontlenen. ‘Deze strijd is vergelijkbaar met de apocalyptische strijd die beschreven wordt in [Openbaring 12 van de ‘vrouw’ tegen de ‘draak’],’ waarschuwde hij. ‘De dood strijdt tegen het leven: een ‘cultuur van de dood’ probeert zich op te dringen aan ons verlangen om te leven, en om ten volle te leven.’[1]Toespraak tijdens de zondagsmis in Cherry Creek State Park, Denver, Colorado, Wereldjongerendag, 15 augustus 1993, Hoogfeest van Maria Hemelvaart; ewtn.com

Een kwart eeuw later verklaarde de Afrikaanse kardinaal Robert Sarah terecht dat de strijd voornamelijk geworteld was in het Westen. Abortus, anticonceptie, euthanasie en genderideologie worden nu inderdaad beschouwd als fundamentele mensenrechten, zelfs nu de inheemse bevolking en geboortecijfers kelderen, wat een demografische ramp veroorzaakt.Lees verder

voetnoten

voetnoten
1 Toespraak tijdens de zondagsmis in Cherry Creek State Park, Denver, Colorado, Wereldjongerendag, 15 augustus 1993, Hoogfeest van Maria Hemelvaart; ewtn.com

Hoop en heilige overgave

 

of via YouTube

 

SPaulus vertelt ons dat hoop de vrucht is van een karakter dat beproefd wordt in de smeltkroes van het lijden (zie Hoop in hopeloosheid):

…lijden brengt uithoudingsvermogen voort, en uithoudingsvermogen, een sterk karakter, en een sterk karakter, hoop… (Romeinen 5: 3-4)

Daarom zei hij: "Ik ben tevreden met zwakheden, beledigingen, moeilijkheden, vervolgingen en beperkingen, omwille van Christus; want wanneer ik zwak ben, dan ben ik sterk” (2 Korintiërs 12:9-10). Met andere woorden, het is niet genoeg om onze beproevingen alleen maar te ‘verdragen’, want men kan ze ook, om zo te zeggen, verdragen in een staat van bittere berusting, woede en wrok, waardoor niet hoop, maar wanhoop en andere kwade vruchten voortkomen.Lees verder