JUST liep mijn gebedsruimte binnen en mijn derde zoon Ryan, die net twee was geworden, stond op zijn puntige tenen en probeerde de voeten van een crucifix te kussen. Hij is net twee geworden ... Dus ik tilde hem op en hield hem daar voor de kus. Hij zweeg even, draaide toen zijn hoofd om en kuste de wond aan de zijde van Christus.

Ik begon te beven en werd overweldigd door emoties. Ik realiseerde me dat de Heilige Geest diep in mijn zoon bewoog, die zelfs geen zin kan vormen, om Christus te troosten, die uitkijkt over een gevallen wereld die op het punt staat haar Passie binnen te gaan.

Jezus heb genade. Wij houden van u.

NA de Goddelijke Liturgie (Oekraïense Mis) tijdens de vastentijd, gaan we allemaal het gangpad naast de kerkbank binnen, terwijl de priester een gebed opzegt: "Hebben geleden onder de hartstocht, Heer Jezus Christus, Zoon van de levende God, heb medelijden met ons." Dan knielt iedereen en buigt zijn gezicht naar de grond. Dit wordt drie keer gezongen - een prachtige daad van nederigheid en eerbetoon.

Vanmorgen, toen de priester het gebed begon op te zeggen, hoorde ik in mijn hart dat wat ik onmiddellijk voelde, mijn beschermengel was die sprak: "Ik was daar. Ik zag hem lijden. "

Ik boog mijn gezicht en huilde.

GEVOEL de sleur van mijn vlees na de communie, ik had het beeld van aan de rand van een zeer dicht en oeroud bos te zijn….

Ik kon me nauwelijks door het donkere struikgewas bewegen en was verstrikt in takken en wijnstokken. Toch drong af en toe een straal Sonlight door het gebladerte en baadde mijn gezicht even in de warmte. Onmiddellijk werd mijn ziel gesterkt, en het verlangen naar vrijheid was overweldigend.

Wat verlang ik ernaar om de open vlaktes te bereiken, de ruige wildernis waar het hart vrij rondloopt en de lucht grenzeloos is!

... toen hoorde ik een gefluister, schijnbaar gedragen op een lichtstraal:

VAAK we gaan de vastentijd binnen met een gevoel van schroom - een angst voor de opoffering om aan onszelf te sterven.

Ik veronderstel dat het zo is hoe het graan aanvoelt als het onder de voor wordt begraven, of de rups zoals het wordt begraven door de cocon, of de forel zoals het is ingekapseld onder het winterijs.

Maar hoe tragisch zou het zijn als het zaad op de voor zou liggen en alleen door de wind zou worden weggeblazen! Of de rups om de cocon te weigeren en nooit met vleugels op te staan! Of de vissen om aan ijskoud water te ontsnappen en te stikken in de sneeuw!

O ziel, omhels dit kruis voor u. Er is een opstanding achter het graf!

ALLE dag voelde ik dat de Heer mij tot gebed wenste. Maar om de een of andere reden liep mijn normale gebedstijd op tot na middernacht. 'Moet ik bidden of naar bed gaan? ... het wordt vroeg in de ochtend. " Ik besloot te bidden.

Mijn ziel werd overspoeld met zoveel vreugde, zoveel vrede. Wat mijn hart zou hebben gemist als ik plaats had gemaakt voor mijn kussen!

Jezus wacht op ons en verlangt ernaar ons te vervullen met onbeschrijfelijke liefde en zegeningen. Als we tijd vrijmaken voor het avondeten, moeten we tijd vrijmaken om te bidden.

Whoever remains in me and I in him will bear much fruit, because without me you can do nothing. –Johannes 15:5

JEZUS zei "de waarheid zal je bevrijden."

De eerste waarheid die ons vrijmaakt, is niet alleen de erkenning van onze zonde, maar ook van die van ons hulpeloosheid​ Iemands armoede erkennen, iemands leegte, is een plaats in het hart scheppen die dan gevuld kan worden met Gods rijkdom en volheid.

Het is in feite bevrijdend om toe te geven dat iemand een slaaf is; genezing om toe te geven dat men gewond is.

We moeten de noodzaak beseffen om onze zwakheden en Gods kracht te accepteren en ze aan de wereld te laten zien. —Catherine Doherty, Personeel brief

NU de lezing van vandaag op de Okotoks Teacher's Faith Days:

“Terwijl ik door Canada heb gereisd, is het duidelijk geworden: wat een school" katholiek "maakt, is niet de naam die aan de zijkant van de school is vastgeschroefd; het is evenmin de religieuze beleidsverklaring van het schooldistrict; evenmin zijn het de spirituele programma's die door het schoolbestuur of de directeur zijn geïnitieerd. Wat maakt scholen echt katholiek --–echt christelijk–– is de geest van Jezus die leeft in de medewerkers en studenten. "

WAAR is de remedie tegen kanker ??

'Ik heb erin voorzien', zei de Heer. 'Maar de persoon die het vond, was dat wel afgebroken. '

BINNENKOMEN naar het cenakel van de wereld - het winkelcentrum - is naar mijn hart wat cementlaarzen zijn voor een jogger.

Soms is iemand zo arm dat zwakte alles is wat er te bieden is: “O Jezus, dit is wat ik ben, niets dan zwakte en armoede. Dit is alles wat ik je te geven heb dat echt van mij is. Maar zelfs dit geef ik je. "

WAAROM kunnen we ons niet volledig aan God geven? Waarom maken we van heiligheid niet ons enige streven? Waarom klampen we ons aan dit of dat ding vast, wetende dat we gelukkiger zouden zijn als we het loslaten?

We Dan moet je beantwoord dit. En als we dat doen, moeten we de waarheid voor Hem plaatsen, en laten beginnen ons te bevrijden.

FAR van "het stelen van de donder van Christus"

Mary is de bliksem

die de weg verlicht.

IF alleen begrepen we wat er verloren gaat als we ons laten vertakken door de tweetandige spies van trots.

Het enige punt is defensief: "Ik heb het niet mis, of zo slecht als je zegt." Het tweede punt is wanhoop: "Ik ben nutteloos, een waardeloze mislukking." In beide gevallen (vaak volgt het tweede punt op het eerste), besteedt de persoon veel energie aan het verbergen van een fundamentele menselijke waarheid: de behoefte aan God.

Nederigheid is de kroon van de christen. De tegenstander doet er alles aan om te voorkomen dat wij voor God komen met onze oprechte zondigheid, mislukking en karakterfouten. Zo'n eerlijkheid wordt door God beloond en wordt paradoxaal genoeg een vat van kracht.

Zolang de duivel je op zijn vork houdt, wordt je kracht op afstand gehouden en blijft je kroon in de schatkamer van God.

AT een tijd waarin de "religieuzen" in de wereld bommen om hun lichaam binden en zichzelf opblazen; wanneer raketten worden gelanceerd in naam van bijbelse landrechten; wanneer schriftuurlijke citaten uit hun verband worden gehaald om eigenbelang te ondersteunen - die van paus Benedictus encycliek op liefde staat als een buitengewoon helder baken in de donkere haven van de aarde.

This is how all will know that you are my disciples, if you have love for one another.
(John 13: 35)

CHRISTENDOM is geen ideologie; het is een gezichtsverzorging.

En het gezicht is Liefde.

IK WAS langs de tv terwijl mijn kinderen naar "Return of the King" keken - deel III van The Lord of the Rings- toen plotseling de woorden van Gandolf rechtstreeks van het scherm in mijn hart sprongen:

Er zijn dingen in beweging die niet ongedaan kunnen worden gemaakt.

Ik stopte in mijn tracks om te luisteren, mijn geest brandde in mij:

... Het is de diepe ademhaling voor de duik ...... Dit zal het einde zijn van Gondar zoals we die kennen ...... We komen er eindelijk aan, de grote strijd van onze tijd ...

Toen beklom een ​​hobbit de wachttoren om het waarschuwingsvuur aan te steken - het signaal om de volkeren van Midden-aarde te waarschuwen om zich voor te bereiden op de strijd.

God heeft ons ook ‘hobbits’ gezonden - kleine kinderen aan wie zijn moeder is verschenen en heeft hen opgedragen het vuur van de waarheid in brand te steken, zodat het licht in de duisternis mag schijnen ... Lourdes, Fatima en meer recentelijk Medjugorje komen in me op (de laatste in afwachting van officiële goedkeuring van de Kerk).

Maar één 'hobbit' was alleen een kind in de geest, en zijn leven en woorden hebben een groot licht over de hele aarde geworpen, zelfs in de donkere schaduwen:

We staan ​​nu voor de grootste historische confrontatie die de mensheid heeft doorgemaakt. Ik denk niet dat brede kringen van de Amerikaanse samenleving of brede kringen van de christelijke gemeenschap dit ten volle beseffen. We staan ​​nu voor de laatste confrontatie tussen de kerk en de antikerk, van het evangelie en het anti-evangelie. Deze confrontatie ligt binnen de plannen van de goddelijke voorzienigheid. Het is een beproeving die de hele Kerk. ​ ​ moet opnemen.  —Kardinaal Karol Wotyla die twee jaar later paus Johannes Paulus II werd; herdrukt op 9 november 1978, uitgave van The Wall Street Journal

'WE moet elke onvolkomenheid leren zien als gewoon meer brandstof om te offeren. ' (Fragment uit een brief van Michael D. Obrien)

NU een liedje dat ik nooit heb afgemaakt ...

Een opmerkelijke realiteit: de eucharistie is de fysieke vorm van zuiver Liefde.

WAT de wereld heeft vandaag niet meer programma's nodig, maar heiligen.

I voel alsof elk uur nu telt. Dat ik geroepen ben tot een radicale bekering. Het is een mysterieus iets, en toch ongelooflijk vreugdevol. Christus bereidt ons voor op iets ... iets buitengewoon.

Yes, repentance is more than penitence. It is not remorse. It is not just admitting our mistakes. It is not self-condemnation: "What a fool I've been!" Who of us has not recited such a dismal litany? No, repentance is a moral and spiritual revolution. To repent is one of the hardest things in the world, yet it is basic to all spiritual progress. It demands the breaking down of pride, self-assurance, and the innermost citadel of self-will.(Catherine de Hueck Doherty, Kus van Christus)

HET woorden van Elizabeth Anne Seton blijf in mijn hoofd klinken:

Be above the vain fears of nature and efforts of your enemy. You are children of eternity. Your immortal crown awaits you, and the best of Fathers waits there to reward your duty and love. You may indeed sow here in tears, but you may be sure there to reap in joy. (Van een conferentie tot haar spirituele dochters)

VERBRUIK…

Ons leven is als een vallende ster. De vraag - de spirituele vraag - is in welke baan deze ster zal komen.

Als we worden verteerd door de dingen van deze aarde: geld, veiligheid, macht, bezittingen, voedsel, seks, pornografie… dan zijn we als die meteoor die opbrandt in de atmosfeer van de aarde. Als we door God worden verteerd, zijn we als een meteoor gericht op de zon.

En hier is het verschil.

De eerste meteoor, verteerd door de verleidingen van de wereld, valt uiteindelijk in het niets uiteen. De tweede meteoor, zoals deze wordt verteerd door Jezus de zoon, valt niet uiteen. Het barst eerder in vlammen uit, lost op in en wordt één met de Zoon.

De eerste sterft en wordt koud, donker en levenloos. De laatste leeft en wordt warmte, licht en vuur. De eerste lijkt oogverblindend voor de ogen van de wereld (even) ... totdat het stof wordt, verdwijnt in de duisternis. Dit laatste is verborgen en onopgemerkt, totdat het de verterende stralen van de Zoon bereikt, voor altijd opgenomen in Zijn laaiend licht en liefde.

En dus is er eigenlijk maar één vraag in het leven die ertoe doet: Wat verbruikt mij?

What profit would there be for one to gain the whole world and forfeit his life? (Mat 16:26)

VANAVONDnogmaals, ik voel de urgentie om alle afleidingen en ondeugden waaraan ik me nog vastklamp te ontwortelen. Er zijn daar overvloedige genaden om het te doen… genaden, geloof ik, voor iedereen die er eerlijk om vraagt.

Er is geen tijd te verliezen. We moeten beginnen nu ter voorbereiding op wat komen gaat "als een dief in de nacht". En wat gaat er komen?

Laat hem die ogen heeft, zien​ wie heeft oren, luisteren.

HET Heer ziet de verlangens van ons hart. Hij ziet ons verlangen om goed te zijn.

En dus, ondanks onze mislukkingen en zelfs de zonde, rent Hij om ons te omhelzen… net zoals de Vader rende om de verloren zoon te omhelzen, die bedekt was met de schaamte van zijn rebellie.

Daarom kondigde Gabriël aan Maria aan: "Wees niet bang!"; kondigde de glorieuze menigte aan de herders aan: "Wees niet bang!"; de twee engelen moedigden de vrouwen bij het graf aan: "Wees niet bang!"; en tegen zijn discipelen na Zijn opstanding herhaalde Jezus: "Wees niet bang."

VREUGDE.

Het grootste geschenk vanmorgen is van hem Aanwezigheid.