The Watchman's Song

De Call

Ik zat thuis aan de piano en zong “Sanctus” (van mijn album Hier ben je).

Plotseling kwam deze onverklaarbare honger in mij op om Jezus in het Tabernakel te bezoeken. Ik sprong in de auto en een paar minuten later stortte ik mijn hart en ziel voor Hem uit in een prachtige Oekraïense kerk in het stadje waar ik toen woonde. Het was daar, in de aanwezigheid van de Heer, dat ik een innerlijke roeping hoorde om gehoor te geven aan de oproep van Johannes Paulus II aan de jeugd om "wachters" te worden bij de dageraad van het nieuwe millennium (lees het volledige getuigenis van wat er die dag in de kerk gebeurde in Geroepen tot de muur):

Beste jonge mensen, het is aan jou om de wachters van de morgen die de komst van de zon aankondigt, die is de verrezen Christus! —POPE JOHANNES PAULUS II, Boodschap van de Heilige Vader aan de jeugd van de wereld, XVII Wereldjongerendag, n. 3; (vgl. Is 21: 11-12)

 Een van de Schriftgedeelten waar de Heer mij destijds naartoe leidde was Ezechiël hoofdstuk 33:

Het woord van de Heer kwam tot mij: Mensenzoon, spreek tot uw volk en zeg hun: Wanneer Ik het zwaard tegen een land breng… en de wachter het zwaard tegen het land ziet aankomen, moet hij op de trompet blazen om het volk te waarschuwen… Ik heb u aangesteld als wachter over het huis van Israël; wanneer u een woord uit mijn mond hoort, moet u hen namens Mij waarschuwen. (Ezekiel 33: 1-7)

Het was een ontnuchterend woord, maar desondanks voelde ik er de liefde van de Heer in... een liefde voor ons allemaal.

Zo'n taak is niet iets wat iemand zou kiezen. Het brengt een hoge prijs met zich mee: spot, uitsluiting, onverschilligheid, verlies van vrienden, familie en zelfs reputatie. Aan de andere kant heeft de Heer het soms gemakkelijk gemaakt. Want ik hoefde slechts de woorden te herhalen van de pausen die met volkomen duidelijkheid zowel de hoop en proeven in afwachting van deze generatie. Het was inderdaad Benedictus zelf die zei dat het snelle vertrek van elke vorm van morele normen in onze tijd nu de "eigenlijke toekomst van de wereld in gevaar heeft gebracht". ^[1]cf.Op de avond En toch bad hij ook voor een "nieuw Pinksteren" en riep hij de jongeren op om "profeten van een nieuw tijdperk" van liefde, vrede en waardigheid te zijn tijdens de Wereldjongerendag in Sydney.

Gesterkt door de Geest, en voortbouwend op de rijke visie van het geloof, wordt een nieuwe generatie christenen geroepen om te helpen bouwen aan een wereld waarin Gods geschenk van leven wordt verwelkomd, gerespecteerd en gekoesterd ... Een nieuw tijdperk waarin hoop ons bevrijdt van de oppervlakkigheid, apathie en zelfingenomenheid die onze ziel doden en onze relaties vergiftigen. Beste jonge vrienden, de Heer vraagt ​​dat je dat ook bent Profeten van dit nieuwe tijdperk ... —POPE BENEDICT XVI, Homily, Wereldjongerendag, Sydney, Australië, 20 juli 2008

Maar de Schrifttekst uit Ezechiël hierboven eindigde daar voor mij niet. De Heer beschrijft vervolgens wat er met de wachter gebeurt:

Mijn volk komt naar u toe, verzamelt zich in grote aantallen en gaat voor u zitten om uw woorden te horen, maar ze zullen er niet naar handelen. Liefdesliederen liggen op hun lippen, maar in hun hart jagen ze oneerlijk gewin na. Voor hen bent u slechts een zanger van liefdesliederen, met een aangename stem en een vlotte babbel. Ze luisteren naar uw woorden, maar ze gehoorzamen ze niet… (Ezekiel 33: 31-32)

Het verslag"

Op de dag dat ik mijn "rapport" aan de Heilige Vader schreef (zie Lieve Heilige Vader ... Hij komt!), een samenvatting van wat ik de komende jaren heb “gezien” en “zie”, mijn nieuwe album met “liefdesliedjes”, KwetsbaarHet album stond op het punt van productie. Ik geef toe, het leek meer dan een toeval, want het was niet zo gepland. Dit waren gewoon de liedjes die ik, naar mijn gevoel, door de Heer wilde laten opnemen.

Ik vraag me ook af: heeft iemand dit al eens meegemaakt? werkelijk Heb je de kreten en waarschuwingen gehoord... vooral nu de wereld steeds dieper wegzakt in duisternis en onbekend terrein voor de mensheid in voorgaande generaties? Jazeker, een aantal zielen zeker. De bekeringsverhalen die ik als resultaat van deze bediening heb gelezen, hebben me soms tot tranen toe geroerd. Jullie brieven en steun zijn vaak de aanmoediging geweest die ik nodig had om nog een dag te gaan zitten en te schrijven.

En toch, hoeveel mensen in de kerk hebben de waarschuwingen gehoord, hebben de boodschap van barmhartigheid en hoop die wacht op allen die Jezus omarmen, ter harte genomen? Terwijl de wereld en de natuur zelf in chaos vervallen, lijkt het bijna alsof mensen kan niet horen, wat voor mij een angstaanjagend schouwspel is. Het is alsof we nu in tweeën worden gedeeld. Twee kampenDe concurrentie om onze zintuigen en tijd via sociale media en entertainment is bijna onoverwinnelijk.

Op die ochtend riep de Heer mij voor het Heilig Sacrament, en dit was een van de Schriftgedeelten die ik las:

Toen hoorde ik de stem van de Heer zeggen: 'Wie zal ik sturen? Wie gaat er voor ons? " "Hier ben ik", zei ik; "stuur mij!" En hij antwoordde: “Ga en zeg tegen dit volk: luister goed, maar begrijp het niet! Kijk aandachtig, maar merk niet op! Maak het hart van dit volk traag, doof hun oren en sluit hun ogen; Opdat ze niet zien met hun ogen en horen met hun oren, en hun hart het begrijpt, en ze zich omkeren en genezen worden. "

‘Hoe lang nog, Heer?’ vroeg ik. En Hij antwoordde: ‘Totdat de steden verlaten zijn, zonder inwoners, de huizen zonder mensen, en het land een woestenij is. Totdat de Heer het volk ver weg zendt, en de verwoesting in het midden van het land groot is.’ (Jesaja 6: 8-12)

Luister naar het lied van Mark "Hoe lang?"

Het is bijna alsof de Heer Zijn boodschappers uitzendt om te falen, om als het ware een "teken van tegenspraak" te worden. Wanneer men denkt aan de profeten in het Oude Testament – ​​aan Johannes de Doper, aan Paulus en aan de Heer zelf – lijkt het inderdaad alsof de lente van de Kerk altijd in dat zaad wordt bewerkstelligd: de bloed der martelaren.

Als het woord zich niet heeft bekeerd, zal het bloed zijn dat zich bekeert​ —POPE JOHN PAUL II, uit gedicht "Stanislaw"

De zwakte van de wachter

Ik heb geprobeerd trouw te zijn, probeerde altijd op te schrijven wat ik voelde dat de Heer zei - niet wat ik wilde zeggen. Ik herinner me de eerste vijf jaar van dit schrijfapostolaat, uitgevoerd in pure angst dat ik op de een of andere manier zielen op een dwaalspoor zou brengen. God zij dank voor mijn geestelijke leidslieden door de jaren heen die getrouwe instrumenten zijn geweest van de tedere herderlijkheid van de Heer. Maar als ik mijn eigen geweten onderzoek, zou ik heel goed de woorden van St. Gregorius de Grote kunnen herhalen :.

Mensenkind, ik heb u tot wachter over het huis van Israël gemaakt. Merk op dat een man die de Heer als prediker uitzendt, een wachter wordt genoemd. Een wachter staat altijd op een hoogte zodat hij van ver kan zien wat er gaat komen. Iedereen die als wachter over het volk is aangesteld, moet zijn hele leven op een hoogte staan ​​om hen te helpen door zijn vooruitziende blik. Hoe moeilijk is het voor mij om dit te zeggen, want juist door deze woorden veroordeel ik mezelf. Ik kan niet met enige bekwaamheid prediken, en toch, voor zover ik slaag, leef ik zelf nog steeds niet volgens mijn eigen prediking. Ik ontken mijn verantwoordelijkheid niet; Ik erken dat ik lui en nalatig ben, maar misschien zal de erkenning van mijn fout me vergiffenis opleveren van mijn rechtvaardige rechter. —St. Gregorius de Grote, preek, Liturgie van de uren, Vol. IV, p. 1365-66

Wat je tong ook uitspreekt, je moet er zorg voor dragen dat je het ook doet, zoals je het vrijwillig aan de HEER, je God, hebt beloofd met je eigen mond. (Deuteronomium 23: 24)

Wat mij betreft vraag ik het Lichaam van Christus om vergeving voor elke manier waarop ik, in woord of daad, tekort ben geschoten in het overbrengen van de vreugdevolle hoop en de gave die de boodschap van verlossing is. Ik weet ook dat sommigen mijn geschriften als "doem en somber" hebben bestempeld. Ja, ik begrijp waarom ze dat zeggen, vooral zonder de omvang van wat hier is gepubliceerd te hebben gelezen — vandaar dat ik altijd de duidelijke waarschuwingen van de pausen heb gerespecteerd (zie Waarom schreeuwen de pausen niet?en Woorden en waarschuwingen).

Toch bied ik geen excuses aan voor het luiden van de waarschuwingstrompet en het spreken van nuchtere woorden om zielen wakker te schudden. Want ook dat is liefde in de verontrustende vermomming van de waarheid. Het is bovendien een onontkoombare plicht voor mij persoonlijk:

U, mensenkind, heb Ik aangesteld als wachter over het huis van Israël; wanneer u Mij iets hoort zeggen, moet u hen namens Mij waarschuwen… [maar] als u niet spreekt om de goddeloze van zijn weg af te brengen, zal de goddeloze sterven voor zijn schuld, en Ik zal u verantwoordelijk houden voor zijn dood. (Ez 33:7-9)

Vaker wel dan niet, vooral wanneer ik moet wijzen op het naderende "zwaard" dat over onze generatie zal komen, voel ik de innerlijke strijd van Jeremia:

Telkens als ik spreek, moet ik uitschreeuwen, geweld en verontwaardiging verkondig ik; het woord van de HEER heeft mij de hele dag door verwijt en spot gebracht. Ik zeg dat ik Hem niet meer zal noemen, dat ik niet langer in Zijn naam zal spreken. Maar dan is het alsof er vuur in mijn hart brandt, gevangen in mijn beenderen; ik word moe van het inhouden, ik kan het niet meer! (Jeremiah 20: 8-9)

Hoe kan ik Hem verloochenen die mij niet verloochend heeft en Zijn leven heeft gegeven?

Maar het is niet alleen maar waarschuwing, zoals een korte blik op mijn geschriften hier en in mijn boek zal aantonen. De laatste confrontatie (met Nihil ObstatDat geldt ook voor de pausen. Ondanks een controversieel pontificaat was de essentie van wat paus Franciscus ons probeerde duidelijk te maken in al onze doctrines, catechismen, encyclieken, dogma's, concilies en canons van de Kerk... een diepe en persoonlijke relatie met Jezus.^[2]cf. Persoonlijke relatie met Jezus Hij benadrukte nogmaals de noodzaak van eenvoud, authenticiteit, armoede en nederigheid, eigenschappen die het karakter van Gods volk moeten bepalen. Dat we de wereld het ware gezicht van Jezus moeten laten zien door een missie van liefde en barmhartigheid, en dat het kenmerk van de Kerk een volk van lof, hoop en vreugde moet zijn. 

Discipelschap moet beginnen met een levende ervaring van God en zijn liefde. Het is niet iets statisch, maar een voortdurende beweging naar Christus toe; het is niet alleen de trouw om een ​​leerstelling expliciet te maken, maar eerder de ervaring van de levende, vriendelijke en actieve aanwezigheid van de Heer, een voortdurende vorming door naar zijn woord te luisteren ... Blijf standvastig en vrij in Christus, op zo'n manier dat je hem manifesteert bij alles wat je doet; neem het pad van Jezus met al je kracht, ken hem, laat je door hem roepen en onderwijzen, en verkondig hem met grote vreugde ... laten we bidden op voorspraak van onze moeder ... dat zij ons mag vergezellen op ons pad van discipelschap, zodat we, door ons leven aan Christus te geven, eenvoudig zendelingen kunnen zijn die het licht en de vreugde van het evangelie aan alle mensen brengen. —POPE FRANCIS, Homilie, mis op de luchthaven Enrique Olaya Herrera in Medellin, Columbia, 9 september 2017; ewtnnews.com

En toch zei hij in een preek: "De Kerk moet door de Heilige Geest 'geschud' worden om comfort en gehechtheid los te laten." ^[3]Homilie, Mis op de luchthaven Enrique Olaya Herrera in Medellín, Colombia; ewtnnews.com Ja, dit is precies wat Onze Moeder over de hele wereld heeft gezegd: a Geweldig schuddenis nodig om een ​​sluimerende Kerk en een wereld die dood is in haar zonden, wakker te schudden. Zijn wij niet dat "volk dat in de duisternis zit"?^[4]Matthew 4: 16 Is het nu weer zover, nu de wereld schijnbaar opnieuw in het heidendom vervalt?

Het is onze slaperigheid voor de aanwezigheid van God die ons ongevoelig maakt voor het kwaad: we horen God niet omdat we niet gestoord willen worden, en dus blijven we onverschillig voor het kwaad. —POPE BENEDICT XVI, Katholiek persbureau, Vaticaanstad, 20 april 2011, algemene audiëntie

Het geweten van dit geliefde volk moet gewelddadig worden geschud zodat ze “hun huis op orde kunnen brengen”… Een groot moment nadert, een grote dag van licht… het is het uur van beslissing voor de mensheid. —Dienares van God Maria Esperanaza, Vierde Boodschap van Betania, Venezuela (goedgekeurd); sign.org

Beslissende tijden

Dus de liefdevolle discipline van de Vader moet komen ... en het zal en is, als een Grote storm​ Dat wat de hemel heeft vertraagd en vertraagd, lijkt nu op het punt van vervulling te staan ​​(vgl. En zo komt het):

… Je gaat de beslissende tijden binnen, tijden waarop ik je al jaren voorbereid. Hoevelen zullen worden meegesleurd door de verschrikkelijke orkaan die zichzelf al op de mensheid heeft geworpen. Dit is de tijd van de grote beproeving; dit is mijn tijd, o kinderen toegewijd aan mijn Onbevlekt Hart. —Onze Lieve Vrouw aan Dienares van God Pater Stefano Gobbi, 2 februari 1994; met bijval Bisschop Donald Montrose

Dit is de tijd van de Grote Spirituele Strijd en je kunt niet wegrennen. Mijn Jezus heeft je nodig. Degenen die hun leven geven om de waarheid te verdedigen, zullen een grote beloning van de Heer ontvangen ... Na alle pijn zal er een nieuwe tijd van vrede komen voor mannen en vrouwen met een geloof.-Boodschap van Onze Lieve Vrouwe Vredeskoningin aan Pedro Regis Planaltina, 22 april; 25e, 2017

Nee, dit is niet het moment om betonnen bunkers te bouwen, maar om ons leven te verankeren in de toevluchtsoord van het Heilig HartOns volledige vertrouwen in Jezus stellen en al Zijn geboden zonder compromissen gehoorzamen; ^[5]cf. Wees trouw De Heilige Drie-eenheid liefhebben met heel je hart, ziel en kracht. En dat alles in en met de Moeder die Christus ons onder de voet van het kruis heeft gegeven.^[6]cf. Johannes 19:26 In deze Wijze waarop, welke is de Waarheidvinden we dat Life dat licht in de wereld brengt.

Lieve kinderen, apostelen van mijn liefde, het is aan jullie om de liefde van mijn Zoon te verspreiden onder allen die haar niet hebben leren kennen; jij, de kleine lichtjes van de wereld, die ik met moederlijke liefde leer om helder en met volle glans te schijnen. Gebed zal u helpen, omdat gebed u redt, gebed redt de wereld ... Mijn kinderen, wees gereed. Deze keer is een keerpunt. Daarom roep ik je opnieuw op tot geloof en hoop. Ik laat je zien hoe je moet gaan, en dat zijn de woorden van het evangelie. —Onze Vrouwe van Medjugorje aan Mirjana, 2 april 2017; 2 juni 2017

Luister naar “Love Live in Me”:

Ik kan het niet helpen, maar voel dat mijn album Kwetsbaar Het is als het ware een "afsluiting" van de afgelopen twintig jaar. Niet dat ik klaar ben met schrijven, spreken of zingen. Nee, ik leef hier van dag tot dag! Maar ik leef op dit moment ook op een diepgaande manier volgens de woorden van Ezechiël en Jesaja, wat vraagt ​​om meer stilte en reflectie in plaats van een stortvloed aan dagelijkse teksten. vooral nu de wereldgebeurtenissen zich beginnen uit te spreken voor zich.^[7]Luister naar wat de Hemel over deze gebeurtenissen te zeggen heeft. hier

Elke dag bid ik voor mijn lezers, luisteraars en weldoeners, en draag ik jullie allemaal in mijn hart alsof jullie mijn eigen familie zijn. Denk alsjeblieft ook aan mij in jullie gebeden. Hoe vaak heb ik gedacht dat mijn missie ten einde liep, wanneer de Heer na een periode van stilte Zijn 'woord van nu' weer tot onze harten begint te spreken.  

Moge Jezus altijd en overal bemind en verheerlijkt worden.

Ik zal mijn hele leven voor de Heer zingen,
maak muziek voor mijn God terwijl ik leef. 
Prijs de Heer, mijn ziel.
(Psalm 104)