Wat is de Pilaar van de Waarheid?

 

Je bent op weg naar een toekomst
waar de waarheid slechts in weinig harten aanwezig zal zijn…
Velen zullen de glorie van de wereld najagen.
en zullen de ware leer verachten.
Ziehier, de tijd van smarten.
Bid, bid, bid.
Wat er ook gebeurt,
Keer je niet af
van de Kerk van mijn Jezus. 

—Onze-Lieve-Vrouw aan Pedro Regis,
27 januari 2026

 

of via YouTube

 

MEr zijn meer vragen over het katholieke geloof naar voren gekomen van mijn protestantse lezers – vragen die nu de kern van onze dialoog blootleggen: hoe we de Schrift benaderen.

Hoewel hij verdere vragen heeft gesteld over de eeuwige maagdelijkheid van Maria, het katholieke gebruik van het woord 'heiligen', de vraag naar hun voorspraak, enzovoort... heeft het eigenlijk geen zin om daarop in te gaan. tot Het principe waarmee deze lezer te werk gaat, wordt eerst besproken, namelijk de protestantse leer van Alleen Scriptura. Dit is het geloof dat de Schrift alleen is de onfeilbare bron voor het christelijk geloof en de christelijke praktijk. Hier volgen bijvoorbeeld enkele opmerkingen uit zijn brief:

Hoewel u uw argumenten doordacht en met duidelijke oprechtheid presenteert, hebben verschillende punten mij ertoe gebracht terug te keren naar de grondbeginselen van de Bijbel… Volgens de katholieke traditie wordt Maria's eeuwige maagdelijkheid hooggehouden. Echter, vanuit een Sola schriftuur Vanuit dat standpunt vind ik het Bijbelse bewijs op zijn best indirect… Sola schriftuur Onze leidraad in het hart van de Reformatie is de overtuiging dat de Schrift alleen het uiteindelijke en voldoende gezag is voor geloof en praktijk.

Vervolgens noemt hij een aantal Bijbelteksten die volgens hem deze leer ondersteunen:

De hele Schrift is door God geïnspireerd en rust ons toe voor elk goed werk. (2 Timoteüs 3:16–17)

We worden gewaarschuwd niets toe te voegen aan of af te trekken van Gods Woord. (Openbaring 22:18-19)

Zelfs als een engel uit de hemel een ander evangelie verkondigt, laat hem vervloekt zijn. (Galaten 1:8)

 

Sola Scriptura — Is ZIJN in de Bijbel?

De vraag die voor elke lezer op dit punt het meest voor de hand ligt, is: "Als de Bijbel de enige onfeilbare autoriteit is voor geloof en praktijk, Waar staat dat in de Bijbel? Laten we de Schriftgedeelten die hij aanhaalt ter verdediging van zijn protestantse leer eens nader bekijken.

Timoteüs zei het volgende: “Alle Schrift is door God geïnspireerd en is nuttig voor onderwijs, weerlegging, correctie en training in rechtvaardigheid.”^[1]2 Timothy 3: 16 Ja, de Schrift is 'geïnspireerd' en 'nuttig', maar dat betekent niet dat ze daarom ook de waarheid is. zon gezag over leerstellige kwesties. Dat zegt Timoteüs niet. 

Vervolgens heeft de waarschuwing van Johannes over het toevoegen of weglaten van woorden geen betrekking op de Bijbel als geheel, maar op het boek Openbaring, een enkel document dat hij schreef op het eiland Patmos. Dit is wat dat vers zegt:

Ik waarschuw iedereen die de profetische woorden hoort. in dit boek: als iemand daar iets aan toevoegt, zal God hem de beschreven plagen opleggen. in dit boek... (Openbaring 22: 18)

Nogmaals, hier wordt helemaal niets gezegd over het feit dat de Bijbel de enige autoriteit is in zaken van geloof en moraal, hoewel ik het ermee eens ben dat het weglaten of wijzigen van Bijbelse teksten een zeer slecht idee is. 

Ten slotte zegt Paulus dat wie een ander evangelie predikt, vervloekt zij. Maar naar welk evangelie verwijst hij, en waar bevindt zich dat? Volgens diezelfde Paulus is het precies wat hij en de apostelen niet alleen in sommige van hun brieven, maar ook in andere brieven hebben onderwezen. ongeschreven tradities: 

Daarom, broeders, sta vastberaden vast aan de tradities die jullie zijn bijgebracht, hetzij door een mondeling verklaring of door een letter van ons. (2 Thessalonicenzen 2: 15)

Ik prijs u omdat u mij in alles gedenkt en vasthoudt aan de tradities, zoals ik die aan u heb doorgegeven. (1 Korintiërs 11: 2)

Uit deze passages blijkt duidelijk dat de enige autoriteit voor wat waar is en wat niet, wat authentieke tradities zijn en wat niet, afkomstig is van de woord van de apostelen, juist omdat het is wat ze ontvangen van Jezus zelf:

Want ik heb van de Heer ontvangen wat ik ook aan jullie heb doorgegeven… (1 Korintiërs 11:23; vgl. 11:2)

Paulus bevestigt in feite expliciet aan Timoteüs dat het niet Schrifttekst die de zon Het gezag van deze ‘tradities’ is niet zozeer voorbehouden aan de Kerk, de levende steen, wiens fundament de apostelen zijn.^[2]vgl. Openbaring 21:14

Je moet weten hoe je je moet gedragen in het huisgezin van God, dat wil zeggen de kerk van de levende God, de pilaar en het fundament van de waarheid. (1 Timothy 3: 15)

De pijler en het fundament van de waarheid is de Kerk, niet de Bijbel, die afkomstig is van de Kerk. De leer van Sola Scriptura, De theorie, die in de 16e eeuw door Maarten Luther populair werd gemaakt, is nergens in de Heilige Schrift te vinden en wordt er zelfs door tegengesproken.  

 

De pijler en het fundament van de waarheid

Uiteraard Er bestond toen nog geen Bijbel zoals wij die kennen. toen de vroege kerk het Woord begon te verkondigen. Dat is een probleem voor degenen die het promoten Alleen Scriptura. Hoe werd het geloof verkondigd als ze geen bijbeltraktaten hadden om uit te delen? De evangeliën en diverse brieven en epistels werden immers soms pas vele decennia later geschreven, en zelfs toen waren ze niet altijd in schriftelijke vorm beschikbaar voor elke gemeenschap. Hoe kon het 'evangelie' dan op een betrouwbare manier worden doorgegeven aan de ontluikende christelijke gemeenschappen?

De vroegkerkgeschiedkundige JND Kelly, een protestant, concludeert:

Het meest voor de hand liggende antwoord was dat de apostelen het mondeling aan de kerk hadden toevertrouwd, waar het van generatie op generatie was overgeleverd. - Vroegchristelijke leerstellingen, 37

De eerste generatie christenen had nog geen geschreven Nieuw Testament, en het Nieuwe Testament zelf demonstreert het proces van levende Traditie. -Catechismus van de katholieke kerk (CCC), nr. 83

Jezus gaf de apostelen geen boek of stapel pamfletten, maar deelde deze 'levende traditie' met hen. mondeling. Het werd vervolgens op twee manieren doorgegeven: ten eerste mondeling… 

…door de apostelen die, door het gesproken woord van hun prediking, door het voorbeeld dat zij gaven, door de instellingen die zij stichtten, datgene doorgaven wat zij zelf hadden ontvangen – hetzij uit de mond van Christus, door Zijn levenswijze en Zijn werken, hetzij doordat zij het hadden geleerd onder leiding van de Heilige Geest. -CCC, zn. 76

Laat me even pauzeren, want u vraagt ​​zich misschien af ​​hoe de apostelen en degenen die zij onderwezen deze levende traditie zo trouw konden onthouden en doorgeven. Het antwoord is dat Jezus hun bovennatuurlijke hulp beloofde:

Wanneer Hij komt, de Geest der waarheid, zal Hij u de weg wijzen naar de volle waarheid. (John 16: 13)

Als iemand die de afgelopen veertig jaar de leerstellingen van de Kerk heeft bestudeerd, kan ik ook bevestigen dat er een ononderbroken keten van waarheid bestaat van de tijd van Christus tot nu. Maar deze waarheid is ons natuurlijk niet alleen mondeling overgeleverd, maar ook schriftelijk…

... door die apostelen en andere mannen die banden hebben met de apostelen die, onder inspiratie van dezelfde Heilige Geest, de boodschap van redding op schrift hebben gesteld ... Heilige Schrift is de toespraak van God ... -CCC, nr. 76, 81

Johannes zei in zijn Derde Brief:

Ik heb je veel te schrijven, maar ik wil het liever niet met pen en papier doen. In plaats daarvan hoop ik je snel te zien, zodat we persoonlijk kunnen praten. (3 Johannes 13-14)

Een van die persoonlijke gesprekken met Sint-Johannes vond blijkbaar plaats met de apostolische vader Papias van Hierapolis (ca. 60-130 n.Chr.), die het volgende vertelt:

Ik zal niet aarzelen om aan mijn uitleg ook datgene toe te voegen wat ik vroeger zorgvuldig van de ouderlingen heb geleerd en wat ik zorgvuldig in mijn geheugen heb opgeslagen, als bewijs van de waarheid ervan. Want ik had geen behagen, zoals velen, in hen die veel praten, maar in hen die de waarheid onderwijzen, noch in hen die vreemde voorschriften verkondigen, maar in hen die de voorschriften verkondigen die de Heer aan het geloof heeft gegeven en die uit de Waarheid zelf zijn voortgekomen. En mocht er een volgeling van de ouderlingen komen, dan zou ik vragen naar de uitspraken van de ouderlingen, wat Andreas, Petrus, Filippus, Thomas, Jakobus, Johannes, Matteüs of een andere discipel van de Heer had gezegd, en naar wat andere discipelen van de Heer, en naar wat Aristion en de ouderling Johannes, de discipelen van de Heer, hadden gezegd. Want ik was van mening dat wat uit boeken te halen viel, voor mij minder nuttig was dan wat uit de levende en blijvende stem kwam. -KerkgeschiedenisEusebius, Boek III, Hoofdstuk 39, noot 3-4

Samengevat, de Catechismus van de katholieke kerk zegt:

Heilige Traditie en Heilige Schrift zijn dus nauw met elkaar verbonden en communiceren met elkaar. Want beiden, die uit dezelfde goddelijke bron stromen, komen op de een of andere manier samen om één ding te vormen, en gaan naar hetzelfde doel toe. —CCC nr. 80

 

Op wiens gezag?

Aangezien deze tradities en geschreven woorden door de apostelen en hun opvolgers aan ons zijn overgeleverd, is het duidelijk dat…

… De interpretatietaak is toevertrouwd aan de bisschoppen in gemeenschap met de opvolger van Peter, de bisschop van Rome. —CCC, zn. 85

Hoewel er eeuwenlang verschillende brieven, evangeliën en andere geschriften circuleerden, werd pas tijdens de Synode van Rome onder paus Damasus in 382 n.Chr., gevolgd door de concilies van Hippo (393 n.Chr.) en Carthago (393, 397 n.Chr.), vastgesteld wat er in het Nieuwe en Oude Testament zou worden opgenomen zoals we dat nu kennen – de "canon" van de Bijbel.^[3]Opmerking: Protestantse hervormers hebben tijdens de Reformatie zeven boeken uit de canon van het Oude Testament verwijderd. Deze boeken worden door katholieken de deuterocanonieke boeken genoemd. Het gaat om Tobit, Judith, Wijsheid, Prediker [of Sirach], Baruch en 1 en 2 Makkabeeën. Destijds bestonden er andere geschriften, zoals de zeven brieven van Ignatius, de brief van Clemens [de vierde paus] aan de Korintiërs, de Didache en De Herder, die door veel christenen werden vereerd. Maar men oordeelde dat deze niet "geïnspireerd" waren en geen deel uitmaakten van de canon van de Schrift.

Met andere woorden, als het leergezag (Magisterium) van de Kerk bezaten zij als enigen de ‘geloofsschat’ die aan hen was overgeleverd. enige standaard waarmee men niet alleen andere geschriften kan beoordelen, maar ook op een getrouwe manier interpreteren Wat de Schrift in de eerste plaats bedoelt. Om het duidelijk te maken:

… Dit leergezag is niet superieur aan het Woord van God, maar is zijn dienaar. Het leert alleen wat eraan is overhandigd. Op goddelijk bevel en met de hulp van de Heilige Geest luistert het hier toegewijd naar, bewaakt het met toewijding en legt het getrouw uit. Alles wat het voorstelt om te geloven dat het goddelijk geopenbaard is, wordt ontleend aan deze enkele afzetting van geloof. -CCC, zn. 86

Mijn protestantse lezer zegt natuurlijk dat we terug moeten keren naar de Schrift. alleen om leerstellige vragen op te lossen (zoals Maria's eeuwige maagdelijkheid, het vagevuur, de pauselijke onfeilbaarheid, enzovoort). Maar naar mijn mening is hij op dit punt niet intellectueel eerlijk. Wiens interpretatie van de Schrift stelt hij precies voor? Er bestaan ​​tegenwoordig duizenden protestantse denominaties. Precies Omdat ze het niet eens kunnen worden over een gezaghebbende interpretatie van bepaalde Schriftgedeelten, scheiden ze zich van elkaar. Maar juist het Woord van God waarop ze zich beroepen, waarschuwt hen:

Weet allereerst dit: er is geen enkele profetie in de Schrift die voor persoonlijke interpretatie vatbaar is... (2 Peter 1: 20-21)

Er staat een prachtig verhaal in de Handelingen der Apostelen dat als tegengif dient voor Alleen Scriptura. Het verhaal speelt zich af toen een Ethiopiër, die vanuit Jeruzalem reisde, de Schriften las en Filippus tegenkwam. De apostel, geïnspireerd door de Heilige Geest, liep naar zijn wagen en vroeg de eunuch:

'Begrijpt u wat u leest?' [De Ethiopiër] antwoordde: 'Hoe zou ik dat kunnen begrijpen, tenzij iemand het me uitlegt?' Dus nodigde hij Philip uit om binnen te komen en bij hem te gaan zitten. (Handelingen 8: 30-31)

Dat is de nederige houding die we allemaal zouden moeten aannemen ten opzichte van het Woord van God, dat door de eeuwen heen aan ons is overgeleverd van Filippus en zijn medeapostelen. We moeten hen als het ware vragen om in onze wagen te stappen, want het is de Kerk die "de pilaar en het fundament van de waarheid" is, niet mijn subjectieve interpretatie. Want er zijn dingen in de Bijbel die niet altijd vanzelfsprekend zijn; er zijn waarheden die Jezus leerde, dingen die Hij deed, die niet allemaal zijn opgeschreven, zoals de heilige Johannes zei (vgl. Johannes 20:30, 21:25, Handelingen 1:3).^[4]In Handelingen 20:35 horen we Paulus tegen zijn toehoorders zeggen: "Denk aan de woorden van de Heer Jezus, die zelf gezegd heeft: 'Het is zaliger te geven dan te ontvangen.'" Deze passage is nergens in de evangeliën te vinden, wat erop wijst dat sommige leringen en uitspraken van Jezus niet volledig zijn opgeschreven, zoals Johannes getuigt. Er zijn overtuigingen en gebruiken die de Kerk heeft overgenomen en verder ontwikkeld vanuit het Oude Testament, altijd in de context van... allen de mondelinge en schriftelijke tradities die zij van Jezus en Zijn apostelen hebben ontvangen.

Met andere woorden: de "vangrail", zoals mijn protestantse lezer het noemt, is niet alleen de Bijbel, maar de Bijbel als geheel. en de kerk. 

Het is daarom duidelijk dat, in de uiterst wijze regeling van God, de Heilige Traditie, de Heilige Schrift en het leergezag van de Kerk zo met elkaar verbonden en geassocieerd zijn dat een van hen niet zonder de anderen kan staan. Door samen te werken, elk op hun eigen manier, onder de werking van de ene Heilige Geest, dragen ze allemaal effectief bij tot de redding van zielen. —CCC, zn. 95

En dit was vanaf het allereerste begin duidelijk: 

Het is onze plicht de ouderlingen van de kerk te gehoorzamen. [vgl. Heb 13:17] — zij die, zoals ik heb aangetoond, de opvolging van de apostelen bezitten; zij die, samen met de opvolging van het bisschopsambt, hebben het onfeilbare charisma van de waarheid ontvangen, overeenkomstig het welbehagen van de Vader. —St. Irenaeus van Lyon (189 n.Chr.), Tegen Heresies, 4: 33: 8

 

Een waarschuwing tegen subjectivisme

Voordat Jezus naar de hemel opsteeg, gaf Hij de overgebleven elf apostelen de volgende opdracht:

Gaat dan heen en maakt discipelen van alle volken, en leert hen alles te onderhouden wat Ik u heb geboden. (Matthew 28: 19-20)

Waarom zou men zich dan niet tot deze apostelen en hun opvolgers wenden om er zeker van te zijn dat men "alles" ontvangt wat Jezus heeft onderwezen en hoe het moet worden begrepen? Waarom zou men zich niet wenden tot die opvolgers die de authentieke geschriften van de vroege Kerk hebben samengebracht in een "bijbel" om de bladzijden ervan correct te begrijpen? Zoals Petrus, de eerste paus, over de geschriften van Paulus zei:

Daarin staan ​​bepaalde zaken die moeilijk te begrijpen zijn en die onwetende en onstandvastige mensen verdraaien tot hun eigen verderf, net zoals ze dat met de andere Schriftgedeelten doen. (2 Pet 3: 16)

Daarom sprak paus Benedictus XVI zich 18 jaar geleden, tijdens de oecumenische bijeenkomst in New York, nadrukkelijk uit over het gevaar van zelfverklaarde interpretatie:

Fundamentele christelijke overtuigingen en gebruiken worden binnen gemeenschappen soms veranderd door zogenaamde 'profetische handelingen' die gebaseerd zijn op een hermeneutische benadering. [interpretatiemethode] niet altijd in overeenstemming met de datum van de Schrift en de Traditie. Gemeenschappen geven daardoor de poging op om als een verenigd lichaam te functioneren en kiezen er in plaats daarvan voor om te werken volgens het idee van "lokale opties". Ergens in dit proces gaat de behoefte aan gemeenschap met de Kerk in alle tijden verloren, juist op het moment dat de wereld haar richting kwijt is en behoefte heeft aan een overtuigend gemeenschappelijk getuigenis van de reddende kracht van het Evangelie. (vgl. Rom 1: 18-23). —POPE BENEDICT XVI, St. Joseph's Church, New York, 18 april 2008

Ik sluit af met twee relevante en nuchtere waarschuwingen, gezien de "tekenen des tijds" en de verwarring van onze tijd:

Wij gebieden u, broeders, in de naam van onze Heer Jezus Christus, om elke broeder te mijden die zich wanordelijk gedraagt ​​en niet volgens de traditie die zij van ons hebben ontvangen. (2 Thessalonicenzen 3: 6)

Laten we opmerken dat de traditie, de leer en het geloof van de katholieke kerk vanaf het begin, die de Heer gaf, werd gepredikt door de apostelen en werd bewaard door de kerkvaders. Hierop werd de kerk opgericht; en als iemand hiervan afwijkt, hij wordt noch een christen genoemd, noch behoort hij meer te worden genoemd ... —St. Athanasius (360 na Christus), Vier brieven aan Serapion van Thmius 1, 28

 

Gerelateerd lezen

Het fundamentele probleem of Sola schriftuur

De zich ontvouwende pracht van waarheid

Het grote tegengif

Tegengif voor de Antichrist

 

Ik ben zo dankbaar voor jullie gebeden en steun.
Dank je!

 

Om met Mark mee te reizen De Politia Militar hield zelfs tijdens de pre-carnaval festiviteiten de zaken al nauwlettend in de gaten. Nu Word,
klik op onderstaande banner om abonneren.
Uw e-mail wordt met niemand gedeeld.

Nu op Telegram. Klik:

Volg Mark en de dagelijkse "tekenen des tijds" op MeWe:

Volg Mark's geschriften hier:

Luister naar het volgende: